کامپیوتر

این یه سایت خوب در زمینه کامپیوتر هست بهش سر بزنید.

http://www.w3schools.com

منبع :شرق
نويسنده :رضا جوالچى

۲۰ نكته از برنامه Internet Explorer را با هم مرور مى كنيم:

• امكان تغييرات در دكمه هاى واقع در نوار ابزار برنامه IE تعبيه شده است. بدين منظور بر روى نوار ابزار كليك راست كرده و از منوى ظاهر شده گزينه Customize را انتخاب كنيد.
• براى بازگشت به صفحه قبلى در برنامه IE مى توانيد به جاى استفاده از دكمه Back واقع بر روى نوار ابزار از دكمه Backspace و يا Alt+Left Arrow بر روى صفحه كليد استفاده كنيد.
• جهـت تغيـــير حالت نمــايش تمــام صفـــحه (Full Screen) به نمايش معمولى از كليد فورى F11 استفاده كنيد.
• براى ذخيره كردن يك تصوير يا صفحه قبل از باز كردن آن فقط كافيست بر روى لينك مورد نظر كليك راست كرده و از منوى ظاهر شده گزينه Save target as را انتخاب نمائيد. در پنجره اى كه ظاهر خواهد شد درايو و مسيرى را كه براى ذخيره محتواى لينك مورد نظر در نظر گرفته ايد انتخاب كنيد.
• براى سرعت بيشتر در مشاهده يك صفحه وب مى توانيد پخش صدا و نمايش تصاوير را غيرفعال كنيد. بدين منظور از منوى Tools گزينه Internet options را انتخاب كرده و در زبانه advanced گزينه هاى Play sounds, Play animations, Play videos و Show picture را غيرفعال كنيد.
• جهت انتقال به ابتدا يا انتهاى صفحه وب در حال مشاهده به جاى استفاده از نوار Scroll مى توانيد از كليد Home و End واقع بر روى صفحه كليد استفاده نمائيد.
• جهت جست وجو در صفحه وب در حال مشاهده مى توانيد از فرمان Find واقع در منوى Edit استفاده كنيد. راه سريعتر و بهتر براى احضار اين فرمان استفاده از كليد تركيبى Ctrl+F است.
• جهت بستن سريع تر پنجره مى توانيد به جاى استفاده از دكمه Close واقع در نوار عنوان از كليد تركيبى Ctrl+W استفاده نمائيد.
• جهت مشاهده ليست آدرس هاى تايپ شده در نوار آدرس از كليد F4 استفاده نمائيد.
• جهت حركت مكان نما بين قسمت هاى مختلف يك آدرس در نوار آدرس از كليدهاى تركيبى Ctrl+Left Arrow و Ctrl+Right Arrow استفاده كنيد.
• در صورتى كه مايليد Shortcut يك صفحه وب را بر روى Desktop قرار دهيد فقط كافيست بر روى صفحه مورد نظر كليك راست كرده و از منوى ظاهر شده گزينه Create shortcut را انتخاب نمائيد.
• براى مشاهده كدبندى يك صفحه وب از منوى View گزينه Source را انتخاب كنيد.
جهت اضافه شدن سريع يك سايت به منوى Favorites از كليد فورى Ctrl+D استفاده كنيد.
براى ارسال يك صفحه وب با اى ميل، از منوى File بر روى Send كليك كرده و گزينه Page by E-mail را انتخاب كنيد.
• جهت انتخاب يك تصوير موجود در صفحه وب به عنوان نقش زمينه ويندوز كافى است كه بر روى تصوير فوق كليك راست كرده و از منوى ظاهر شده گزينه Set as Wallpaper را انتخاب كنيد.
• جهت تنظيمات مربوط به ميزان فضاى مورد استفاده براى Temporary Internet files از منوى Tools بر روى Internet Options كليك كرده و از ناحيه ژ Temporary Internet files دكمه Settings را انتخاب نمائيد.
• جهت چاپ جدولى از لينك هاى موجود در يك صفحه كافيست كه از كادر محاوره اى Print گزينه Print table of links را انتخاب كنيد.
• جهت اضافه كردن امكان مشاهده Offline براى سايت هايى كه نام آنها را به منوى Favorites اضافه كرده ايد، كافى است بر روى آن كليك راست كرده و از منوى ظاهر شده گزينه Make available offline را انتخاب كنيد.
• جهت مشاهده محتواى يك لينك در يك پنجره مجزا مى توانيد هنگام كليك كردن بر روى آن همزمان كليد Shift را نيز پايين نگهداريد.
• هنگام دريافت يك صفحه براى متوقف كردن عمل دريافت به جاى استفاده از دكمه Stop واقع در نوار ابزار مى توانيد از كليد Esc استفاده كنيد.
• جهت مشاهده صفحه بعد به جاى استفاده از دكمه Forward واقع در نوار ابزار مى توانيد از كليد تركيبى Alt+Right Arrow استفاده كنيد.
• جهت تايپ يك آدرس جديد و انتقال مكان نما به نوار آدرس مى توانيد از كليد تركيبى Alt+D استفاده نمائيد

منبع : شبكه شماره : 51


اشاره ...
شما ممكن است كار با كامپيوتر را از زمان سيستم عامل DOS شروع كرده باشيد يا تازه واردهايي باشيد كه كامپيوتر را با ويندوز XP شناخته ايد. در هر صورت همچنان چيزهاي زيادي وجود دارند كه بتوانيد درباره سيستم عامل بياموزيد . بيست نكته اي كه مي خواهيم در اين جا به آن اشاره كنيم از جمله همين كارهايي هستند كه ممكن است شما بعضي از آن ها را بدانيد و بعضي ديگر برايتان تازگي داشته باشد. اغلب اين نكات را مي توانيد در ويندوز هاي 98 ، Me ، 2000 يا XP به كار بگيريد. نكته ديگر آن است كه صفحه كليد را از ياد نبريد. درست است كه ويندوز همه چيز با منوها و ماوس و آيكون كار مي كنند، اما اگر ماوس از كار بيفتد چه كار مي كنيد؟ حداقل اين است كه براي رفع اشكال درايور ماوس بايد از صفحه كليد استفاده كنيد. پس صفحه كليد را فراموش نكنيد.

1. از تركيب Alt+tab استفاده كنيد
با كليك كردن روي برنامه هاي موجود در نوار ابزار مي توانيد آن ها را فراخواني كنيد اما اگر آيكون برنامه ها كوچك باشند يا نام برنامه هاي فعال به طور كامل ديده نشوند،آن وقت استفاده از اين روش كمي سخت مي شود. به جاي آن مي توانيد از تركيب كليدهاي Alt+tab به طور متناوب امكان حركت بين برنامه هايي كه در taskbar ديده نمي شوند را هم در آنجا ملاحظه كنيد.

2. كليد ويندوز و كليد Application
اگر از صفحه كليد استفاده مي كنيد ولي كليد ويندوزو Application ( كه به جاي كليك سمت راست ماوس كار مي كند ) در آن وجود ندارد يا كار نمي كند، مي توانيد از تركيب Ctrl+Esc و Shift+F10 استفاده كنيد.

3. پنجره هاي گم شده را پيدا كنيد
گاهي اوقات بعضي از پنجره ها، خارج از كادر قابل ديدن دسكتاپ قرار مي گيرند. تنها راه برگردادن آن ها، استفاده از صفحه كليد است. كليدهاي Alt+space منوي سيستمي ويندوز را ظاهر مي كنند كه معمولا” در گوشه چپ بالاي صفحه قرار دارد. با زدن كليد M براي حركت و استفاده از كليدهاي مكان نما مي توان آن را به محدوده قابل ديدن دسكتاپ آورد. البته ميان برهاي زيادي براي انجام دادن كارها با استفاده از صفحه كليد وجود دارند كه مي توانيد براي آشنايي با آن ها به راهنماي ويندوز مراجعه كنيد.

4. استفاده از «پاكسازي ديسك»
سيستم هاي كامپيوتري معمولا” داراي انبوهي از فايل هاي بدون استفاده هستند كه سيستم را كند مي كنند و يافتن فايل هاي مورد نظر را نيز دشوار مي سازد. براي رفع اين مشكل به منوي start رفته و مسير programs و بعدAccessories و بعدTool System و سپسDisk Cleanup را طي كنيد. «پاكسازي ديسك» مقدار فضايي كه در اثر اين پاكسازي آزاد مي شود را محاسبه مي كند و به شما اعلام مي كند. خالي كردن سطل بازيافت و حذف فايل هاي موقت اينترنتي از جمله راه هاي آزاد سازي فضاي كامپيوتر هستند. موارد مودر نظرتان را علامت زده و OK را بزنيد تا بقيه كار انجام شود.

5. اندازه سطل بازيافت را تغيير دهيد
ممكن است از ديدن فضايي كه پس از خالي كردن سطل بازيافت به كامپيوترتان بر مي گردد، شگفت زده شويد. به طور پيش فرض ويندوز حدود10 درصد از هر درايو را به سطل بازيافت اختصاص مي دهد. اين موضوع مربوط به زماني بود كه ظرفيت ديسك ها كم بود اما اكنون اگر شما يك درصد از يك درايو بزرگ را به اين كار اختصاص دهيدهم ، باز فضاي زيادي در اختيار سطل بازيافت قرار داده ايد. پس براي تغيير اين اندازه، روي سطل بازيافت كليك راست كرده و به properties برويد و اندازه جديد را تعيين نموده و OK كنيد.

6. برنامه هاي بدون استفاده را كنار بگذاريد
براي حذف برنامه هايي كه اصلا” استفاده نمي كنيد يا به ندرت مورد استفاده قرار مي دهيد، از طريق Control Panel به Add\Remove Programs برويد. ممكن است بعضي برنامه هاي نا شناخته را از آن جا ببينيد كه توسط خود سيستم مورد استفاده قرا مي گيرند. اما اگر برنامه هاي كاربردي داريد كه مدت طولاني بلااستفاده مانده اند، در حذف آن ها ترديد كنيد.

7. برنامه Outlook Express را پاكسازي كنيد
بهتر است نگاهي به فولدر پيام هاي برنامه Outlook Express بيندازيد. وقتي شما پيامي را حذف مي كنيد يا به فولدر ديگري مي فرستيد، برنامهOE فقط آن را علامت گذاري مي كند و به واقع آن را حذف نمي كند. پس روي فولدر Deleted ltems در برنامه OE كليك راست كنيد و آن را به طور كامل تخليه نماييد.

8. از جزييات سخت افزارها مطلع باشيد
در بسياري از مواقع دانستن جزييات سخت افزاري كامپيوترتان به رفع مشكلات پيش آمده كمك مي كند. براي اين كار نياري به باز كردن بدنه كامپيوتر نيست. روي My Computer كليك راست كنيد properties را انتخاب كنيد. يا مي توانيد از Control panel روي آيكون System كليك كنيد. با توجه به نسخه ويندوز شما روي زبانه Device Manager يا دكمه Device Manage در زبانه Hardware كليك كنيد. در اين حالت فهرستي از سخت افزارهاي موجود روي كامپيوترتان ظاهر مي شود كه بر اساس type مرتب شده اند. با دوبار كليك روي دستگاهي كه مي خواهيد جزئياتش را بدانيد ، صفحه مربوط با اطلاعات آن ظاهر مي شود.

9. درباره سخت افزار بيشتر بدانيد
براي آن كه اطلاعات بيشتري از سخت افزارهاي كامپيوترتان داشته باشيد، دستور DXDLAG را از كار Run در منوي استارت اجرا كنيد. زبانه هاي System ،Sound و Display اطلاعات مفيدي را از CPU ، حافظه، كارت صدا، كارتVGA و مقدار حافظه آن به دست مي دهند . همچنين از اين ابزار مي توان براي رفع مشكلات Directx نيز استفاده كرد.

10. از System information بيشتر ياد بگيريد
يكي از جاههايي كه مي توان از اطلاعات خوبي راجع به سيستم به دست آورد همان System information است. از منوي استارت مسيرprograms و Accessories و System Tools و System information را طي كنيد تا به منابع سخت افزاري و گروه بندي اجرا برسيد. ممكن است كه نتوانيد تمامي اطلاعات آن را مطالعه كنيد يا همه آنها را متوجه نشويد، ولي مي توانيد اطلاعات آن را در يك فايل متني ذخيره كنيد و براي مراجعات بعدي نگهداري نماييد .

11. چه چيزهايي در حال اجرا هستند
بعضي برنامه ها خودشان نصب مي كنند تا به طور خودكار از start-up اجرا شوند و چه بخواهيد چه نخواهيد بخشي از حافظه و پردازنده را اشغال مي كنند. در ويندوزهاي 98 و xp و me مي توان برنامه هايي را كه مايل نيستند را از طريق زبانه startup از برنامه MSCONFIG حذف نماييد. ( اين برنامه را از طريق كادر Run مي توانيد اجرا كنيد). در ويندوز 2000 بايد از برنامه هاي كمكي ديگري استفاده كنيد. از طريق برنامه MSCONFIG مي توانيد برنامه هاي زيادي را غير فعال كنيد اما اگر System tray را هم غير فعال كنيد انگاه چيزهايي مثل ساعت را نيز از دست خواهيد داد.

12. استفاده بهتر از پردازنده
با زدن كليدهاي Ctrl+Alt+Del مي توانيد Task Manager را اجرا كنيد تا ببينيد كه چه برنامه هايي در حال اجرا هستند. در ويندوز 98 و Me فهرست ساده اي از برنامه هاي در حال اجرا را مي بينيد و در ويندوز xp و 2000 ، فهرست پروسه هاي فعال ، ميزان حافظه مورد استفاده و زمان اشتغال شده از CPU نيز ديده مي شود.

13. از راهنماي ويندوز استفاده كنيد
اگر با كامپيوترتان مشكلي داريد، مي توانيد از راهنمايي خود ويندوز كمك بگيريد. براي اين كار از منوي start به Help برويد و موضوع مورد اشكال را در كادر مربوط تايپ كنيد.اگر جواب مورد نظرتان را پيدا نكرديد سعي كنيد عبارات ديگري را امتحان كنيد. تا به جواب مورد نظرتان نزديك تر شويد.

14. پيام هاي خطا را يادداشت كنيد
هنگام بروز بعضي اشكالات در كامپيوتر ، پيام هاي خطايي نيز صادر مي شود گاهي بهتر است اين پيام ها را يادداشت كنيد تا درباره آن ها مطالعه نماييد. در ويندوز 2000 و xp با زدن كليد هاي ctrl+c مي توانيد اغلب پيام هاي خطا را در clipboard ذخيره كنيد و بعد آن را در برنامه اي مانند Notepad ثبت كنيد، مي توانيد پيام خطا را يادداشت كنيد يا با زدن Alt+printscreen يك نماي گرافيكي از آن را ثبت كنيد و در برنامه اي مانند paint آن را ذخيره نماييد تا مورد استفاده مراجعات بعدي باشند.

15. استفاده از پايگاه دانش مايكروسافت
محل بعدي كه براي كسب راهنمايي مي توانيد به آن مراجعه كنيد، پايگاه دانش مايكروسافت يا Microsoft Knowledge Base است. به نشاني http://support.microsoft.com برويد و مشكل خود را با چند كلمه تايپ كنيد مثلا”shutdown problem و يا قسمتي از پيام خطايي كه دريافت كرده ايد را بنويسيد تا اين پايگاه اطلاعات مناسبي را در همان رابطه در اختيارتان قرار دهد.

16. خط فرمان قديمي
همه دانش آموزان قديمي مدرسه DOS ، به خاطر دارند كه همه برنامه ها و عمليات مديريت فايل ها از طريق خط فرمان ( Command prompt ) انجام مي گرفت. هنوز هم كارهاي زيادي را مي توان از طريق همان پنجره تك رنگ خط فرمان در ويندوز انجام داد. پنجره ويندوز اكسپلورر مي تواند نمايش خوبي از وضعيت فايل هاي موجود در سيستم بدهد اما با خط فرمان كارهاي بهتري مي توان انجام داد. البته از هر دوي آنها مي توان به طور تركيبي استفاده كرد. وقتي شما يك فايل يا فولدر را از اكسپلورر بكشيد و داخل پنجره خط فرمان بيندازيد نام مسير كامل آن در خط فرمان ظاهر مي شود. مثلا” مي توانيد در خط فرمان بنويسيد CD ( به معناي Change Directory ) و سپس فولدر مورد نظر را به درون آن پنجره بكشيدو رها كنيد. سپس Enter را بزنيد تا داير كتوري جاري به نحوي كه گفته ايد تغيير كند. و بر عكس اگر در خط فرمان بنويسيد explorer\e,. , پنجره ويندوز اكسپلورر در فولدري كه شما داخل آن هستيد باز خواهد شد.

17. از دستور DlR استفاده كنيد
دستور DlR ( به معناي Directory ) فهرستي از فايل هاي موجود در فولدر جاري را نشان مي دهد. اما اگر بخواهيد فايل هاي پنهان و فايل سيستمي نيز نشان داده شوندبايد از DlR\A استفاده نماييد. همچنين مي توانيد از فرمان ATTRlB براي نمايش يا تغيير مشخصه ها يا Attribute فايل ها استفاده نماييد.

18. استفاده از Xcopy
ويندوز اكسپلورر مي تواند فايل ها يا فولدرهاي مورد نظرتان را به محل ديگري كپي نماييد. براي آن كه كنترل بهتري روي اين كار داشته باشيد مي توانيد از دستور Xcopy در خط فرمان استفاده نماييد. Xcopy اين امكان را به شما مي دهد كه فايل هايي را كپي كنيد كه داراي يك يا چند مشخصه خاص باشند يا فايل هايي را كپي كنيد كه بعد از تاريخي خاص ايجاد شده اند يا تغيير كرده اند و يا حتي فقط فايل هايي را كپي كنيد كه مثلا” خصوصيت آرشيوي دارند. به غير از اينها با اين دستور مي توانيد فايل هاي خاص را داخل زير شاخه ها پيدا و كپي كنيد و يا فقط فايل هاي آرشيوي را دوباره نويسي كنيد. با نوشتن فرمان xcopy\? مي توانيد فهرست همه كاربردهاي اين دستور را ببينيد. چون تعداد سوييچ هايي كه اين دستور را به خود مي گيرند زياد است و در يك صفحه جا نمي گيرد مي توانيد با فرمان xcopy\?xcopy.txt همه دستورات در فايل متني با نام xcopy ذخيره نماييد.

19. اجراي برنامه ها از خط فرمان
براي اجراي يك برنامه از خط فرمان فقط كافي است كه نام آن را بنويسيد. براي باز كردن فايل هاي داده اي مي توانيد از فرمان START XCOPY.TXT تا فايل مورد نظر در برنامه Notepad باز شود.

20. خط فرمان براي يافتن فايل ها
همان گونه كه فرمان DlR مي توانيد فايل هايي مورد نظر شما را پيدا كند. فرمان FOR نيز مي تواند عمل گفته شده را روي فايل هاي گفته شده اجرا نمايد، به عنوان نمونه دستور زير همه فايل هاي موجود در دايركتوري جاري كه نامشان project1 است را پيدا مي كند و هر كدام را در برنامه متناظرشان باز مي كند : DO START %7 ( PROJECT1.* ) FOR %7 IN علامت 7% نشان دهنده يك متغير است كه به جاي آن مي توانيد هر حرفي بگذاريد . هر فايلي كه با فايل درون پرانتز منطبق باشد، دستور بعد از DO تكرار مي شود . در ويندوزهاي 2000 و XP ، فرمان FOR كارهاي بيشتري هم انجام مي دهد. براي ديدن همه ويژگي هاي اين دستور و ذخيره آن در يك فايل متني تايپ كنيد: FOR\?FORHELP.TXT
براي ديدن همه دستوراتي كه در خط فرمان قابل استفاده هستند بنويسيد HELP>HELP.TXT و فايل ايجاد شده را در ويرايشگري مانند Notepad بخوانيد.

از: ايرنا
توسط: مهدي راستي

در حالت كلي وقتي صحبت از مديريت شبكه به ميان مي‌آيد توقع مديريت و كنترل تمام جنبه‌هاي شبكه ايجاد مي‌شود و همين مساله بنوعي مشكل ساز است.

برخي مجموعه‌هاي نرم‌افزاري با چنين ديدگاهي سعي مي‌كنند كه مولفه‌هاي بسيار فراوان جدا از هم (كه هر يك بصورت خاصي كار مي‌كنند) تشكيل‌دهنده يك شبكه را درك و به روش يكساني ارائه كنند كه البته دشواري چنين كاري سبب هزينه مالي و زماني بسياري مي‌شود.

محصولاتي كه روي يك جنبه تمركز مي‌كنند معمولا كاراتر و ارزانتر هستند و استفاده از آنها ساده‌تر مي‌باشد، ولي سادگي آنها سبب قابليتهاي كمتر آنها مي‌شود.

از طرف ديگر، نسخه‌هاي كوچكتر محصولات پرقابليت تر تقريبا هر كدام از جنبه‌هاي مدل ‪ FCAPS‬را، اگر چه با محدوديت‌هايي، با قيمت مناسب مي‌پوشانند.

بر اساس مدل ‪ FCAPS‬مديريت شبكه مي‌تواند به پنج دسته كلي تقسيم شود كه عبارتند از:
‪Security Management‬
‪Fault Management‬
‪Configuration Management‬
‪۴ Performance Management‬
‪۵ Accounting Management‬
اهميت هر كدام از اين جنبه‌ها نيز براي مديران شبكه معمولاگ بر اساس ترتيب ذكر شده است.

محدوديتهايي كه معمولا ابزارهاي ارزان‌قيمت تر دارند بخاطر محدوديت كارهايي است كه ‪ SNMP‬مي‌تواند انجام دهد.

ابزارهايي كه تنها متكي بر ‪ SNMP‬هستند، تنها مي‌توانند بخشهاي ‪ Fault Performance‬و از مدل ‪ FCAPS‬را پوشش دهند، بنابراين بسياري از ابزارهاي مديريت جامع، ‪agent‬هاي خاص خود را دارند.

بهر حال بايد توجه داشت ابزارهايي كه بتوانند تمام جنبه‌هاي مدل ‪FCAPS‬ را پوشش دهند، محدود و بسيار گرانقيمت هستند.

اغلب محصولات مديريت شبكه ارزان قيمت تنها ابزارهاي مانيتورينگ هستند.

اين محصولات اطلاعات شبكه را بصورت طيف وسيعي از روشها از ‪pop-up‬ ‪system-tray‬ها و نمايه‌هاي چشمك زن گرفته تا گراف‌هاي پيچيده مقادير حداقل و حداكثر و آستانه بر حسب زمان نشان مي‌دهند.

تعداد محصولات مديريت شبكه ارزان قيمت بسيار فراوان است.

اين محصولات با هر تركيبي از ويژگيهاي مختلف كه بتوان تصور كرد، ارائه شده‌اند، كه اين ويژگي‌ها را مي‌توان در موارد زير ديد.

‪inventory helpers, DNS managers, IP address figurers, switch and‬ ‪router watchers, event alarms, SNMP MIB everything, network‬ .‪diagrammers and packet analyzers‬
كشف شبكه يا ارائه نقشه شبكه يكي از اهداف اوليه ابزارهاي مديريت شبكه به حساب مي‌آيد.

اغلب محصولات سعي مي‌كنند كه نقشه لايه ‪ ۳‬شبكه را با استفاده از ‪،ping‬ ‪ ،SNMP‬و پورتهاي ‪ TCP‬و ‪ UDP‬استخراج كنند. ابزارهاي پيشرفته‌تر سعي مي‌كنند نقشه لايه دو را نيز استخراج كنند، اگرچه اكثرا بدليل مشكلاتي نظير يكسان نبودن پياده‌سازيهاي ‪ SNMP‬نمي‌توانند نقشه دقيقي در اين مورد ارائه كنند.

بهرحال هيچ ابزاري كه بتواند توپولوژي فيزيكي شبكه را استخراج كند ارائه نشده است.

مساله مهم ديگري كه بايد مدنظر قرار داد پشتيباني محصولات است كه همواره بايد در نظر باشد.

ابزارهاي مديريت شبكه ارزانقيمت معمولا از پايگاه داده‌هاي معمول، ‪ distributed processing‬و ‪ redundancy‬پشتيباني نمي‌كنند و با شبكه‌هاي بسيار بزرگ مشكل پيدا مي‌كنند.

بهرحال بايد توجه داشت كه حتي بودجه ‪ ۱۰‬هزار دلاري براي مديريت شبكه نشان از محدوديت منابع مالي دارد.

آرایه‌ها در دلفی
دلفی به ما امکان می دهد آرایه‌هایی از هر نوع متغییری را ایجاد کنیم. برای تعریف آرایه به صورت زیر عمل میکنیم:
var
array[indexType1, ..., indexTypen] of baseType;

در این تعریف برای نامگذاری آرایه، از قانون نامگذاری متغییرها استفاده میکنیم و مقدار اولیه را نیز درون یک جفت کروشه قرار می دهیم.

نکته: شما می توانید به جای استفاده از کروشه [] از ترکیب پرانتز نقطه استفاده کنید:
d(.i.):= 3 + i; // Equivalent d:= 3 + i;

نکته: وقتی که شما یک آرایه را تعریف می کنید احتیاجی ندارید که به آن مقدار کمترین یا بیشترین بدهید:
var
A : array [Boolean] of integer;
begin
A[True] := 50;
A[False] := 100;
end;

نکته: توابع Low و High کران‌های پایین وبالای یک متغییر آرایه‌ای یا نوعی یا ترتیبی را بر میگردانند:
for I := 0 to High(X) do S := S + X;


آرایه‌های ثابت:
آرایه های ثابت می توانند توسط ساختار ثابت نوع دلفی تعریف شود. نوع ثابت که همیشه با عبارت Const تعریف می شود، نه تنها مانع تغییر مقدار پارامتر می شود، بلکه کدهای بهینه بیشتری برای رشته‌ها و رکوردهای رد شده به توابع تولید می کند. ما هنگامی از این نوع استفاده می کنیم که نخواهیم مقدار رد شده به یک تابع تغییر کند.
type
TDay = (Sunday, Monday, Tuesday, Wednesday, Thursday, Friday, Saturday);

const
DayNames : array [TDay] of String[9] = ('Sunday', 'Monday', 'Tuesday',
'Wednesday', 'Thursday',
'Friday', 'Saturday');
var
Today : TDay;

begin
Today := TDay(DayOfWeek(Date) - 1);
ShowMessage('Today is ' + DayNames[Today] + '!');
end;


آرایه‌های دینامیکی:
آرایه‌های دینامیکی، آرایه‌های تحلیلی پویایی هستند که ابعاد آنها موقع کامپایل شدن شناخته شده نیست. برای اعلان آنها کافی است یک آرایه بدون بعد تعریف کنید:
var MyFlexibleArray: array of Real;

قبل از به کار گیری آرایه‌های دینامیکی، ابتدا باید از رویه SetLength برای تخصیص حافظه آرایه استفاده کرد:
SetLength (MyFlexibleArray, 2; (

نکته: آرایه‌های دینامیکی همیشه مبتنی بر صفر می باشند.

نکته: شما می‌توانید آرایه‌های دینامیکی را قبل از رسیدن به ترک قلمرو از حافظه خارج کنید:
MyFlexibleArray := nil;

نکته: مقدار حافظه‌ای که در اختیار آرایه قرار میگیرد، به طول آرایه ونوع عناصر آن بستگی دارد. به عنوان مثال اگر آرایه‌ای از نوع صحیح به طول 10 داشته باشیم 4*10 بایت حافظه به آن اختصاص می‌یابد.


فشرده‌سازی آرایه‌ها:
در دلفی شما هنگامی که ساختار خود را تعیین کردید می‌توانید با استفاده از کلمه کلیدی packed اطلاعات ذخیره شده خود را متراکم کنید:
type TNumbers = packed array[1..100] of Real;

نکته: استفاده از packed سرعت دسترسی به اطلاعات را کند میکند. در مورد آرایه‌ای از کاراکترها این مورد سازگارتر می‌باشد.


آرایه‌های چند بعدی دینامیکی:
برای تعریف آرایه‌های چند بعدی دینامیکی، تنها کافی است ...array of را در ساختار خود تکرار کنید. به طور مثال:
type
TMessageGrid = array of array of string;

var
Msgs: TMessageGrid;

این تعریف یک آرایه دو بعدی از رشته‌ها می باشد. سپس باید به آرایه خود فضا نسبت داد:
SetLength(Msgs, I, J);


شما می‌توانید آرایه‌های چند بعدی دینامیکی خود را به صورت غیر مستطیلی (Not Rectangular) ایجاد کنید. ابتدا رویه SetLength را صدا زده و پارامتر بعد اول را بدهید:
var
Ints: array of array of Integer;

SetLength(Ints, 10);

ما 10 سطر به آرایه خود اختصاص دادیم. از این پس، شما می توانید ستونهای خود را در هر زمان (با اندازه‌های مختلف) تخصیص دهید:
SetLength(Ints[2], 5);

نكات مفید كار در محیط دلفی
محیط دلفی برای برنامه نویسی یکی از بهترین محیطهای برنامه نویسی است گذشته از کارکرد داخلی و کمپایلر آن که بسیار قوی و سریع است، محیط آن یعنی IDE آنهم قدرت بسیار زیادی دارد که باعث شده یکی از بهترین ادیتورها باشد. در این مقاله من سعی بر این داشته ام تا با ارائه یک سری از نکات و کلیدهای میانبر که می توانند برای کار در دلفی بسیار مفید و کارا باشند، کمک کنم تا شما بتوانید با قدرت بیشتر به برنامه نویسی و کار در این محیط قدرتمند ادامه دهید.

در قسمت اول مقاله که در حال حاضر در مقابل شماست من یک سری از کلیدهای میانبر و ترکیبی مورد استفاده در IDE دلفی را بصورت لیست وار و همراه یک توضیح کوچک آورده ام. دوستان عزیز برنامه نویس ممکنه که شما مدتها با دلفی مشغول برنامه نویسی بوده باشید اما من یقین دارم که در این لیست نکات و روشهای جدیدی را خواهید آموخت.

جستجو در متن بصورت مستقیم:
برای اینکار کلیدهای Ctrl+E را بفشارید و بدنبال آن شروع به تایپ کلمه مورد نظر کنید نتیجه آن را خود ببینید. برای اینکه به کلمه بعدی بروید کافیست کلید F3 را بزنید.

ایجاد فرورفتگی در کد:
بعضی اوقات - که خیلی هم پیش می‌آید - لازم است که یک مقداری از متن را بصورت بلوک شده به جلو و یا عقب ببریم. منظور دندانه دار کردن متن است که به خوانایی برنامه کمک می کند. برای اینکار می تونید از کلید Ctrl +Shift+I برای جلو بردن و Ctrl+Shift+U برای عقب برگرداندن متن بلوک شده استفاده کنید.

پرش به قسمت تعریف یک شی (Object):
ببنید شی مورد نظرتون (از قبیل VCL, Procedure, Function,...) در کجا و چطور تعریف شده می توانید کلید Crtl رو پایین نگه داشته و روی شی مورد نظر Click کنید.

برای تغییر حالت کاراکترها:
شما می توانید یک قسمت از متن (که ممکن است با حروف بزرگ و یا کوچک تایپ شده باشد) را انتخاب کنید و با زدن کلیدهای Ctrl+O+U به ترتیب تمامی حروف کوچک آن قسمت از متن را به حروف بزرگ و تمامی حروف بزرگ آنرا به حروف کوچک تبدیل کنید. برای تعییر حالت یک کلمه نیز میتوانید روی کلمه مورد نظر رفته و کلیدهای Ctrl+K+F برای بزرگ کردن و کلیدهای Ctrl+K+E را برای کوچک کردن حروف آن کلمه بکار برد.

درست کردن ماکرو متنی:
این امکان بسیار مفید است و می تواند بسیاری از کارهای نوشتاری را کاهش دهد با اینکار شما میتوانید یک سری از کارهای تکراری که روی متون انجام می دهید را بصورت ماکرو در آورده و از آنها به راحتی استفاده کنید. برای شروع به ضبط ماکرو کلیدهای Ctrl+Shift+R را بفشارید و آن سری کارهایی را که می خواهید را انجام دهید و سپس برای اینکه به کار ضبط ماکرو پایان دهید کلیدهای Ctrl+Shift+R را دوباره بزنید. حال برای استفاده از ماکرو کافیست در هر جا که لازم بود کلیدهای Ctrl+Shift+P را بفشارید.

انتخاب متن بصورت مربعی:
اگر شما از کهنه کارهای کامپیوتر باشید حتما از زمان داس یادتون هست که برنامه ای بود به نام PE2 که یکی از امکانات بسیار جالبش این بود که یک مربع از متن رو میتوانستین انتخاب کنید و آنرا کپی یا حذف کنید. بله درست متوجه شدید در محیط دلفی هم شما اینکار را میتوانید انجام دهید اما نه به مشکلی PE2 بلکه اینکار را میتوانید فقط با گرفتن کلید Alt و کشیدن موس روی متن انجام دهید. هر چند ممکن است در نگاه اول زیاد این امکان مفید به نظر نیاید ولی بعضی وقتهای خیلی کار را راحت میکنه، که حتماً تجربه خواهید کرد.

گذاشتن علامت روی متن:
این کار که به BookMark معروف است بسیار مفید و کارا می باشد. در هنگامی که شما روی قسمتی از متن برنامه کار میکنید و می خواهید به یک قسمت دیگر بروید ممکن است برای برگشتن به مکان اول خود کمی مشکل پیدا کنید. ولی شما میتوانید با زدن چند دکمه به محل مورد نظرتون باز گردید. برای اینکار در خطی که قصد دارید علامت بگذارید کلیدهای Ctrl+Shift+0..9 را بفشارید. منظور اینست که کلیدهای Ctrl+Shift را نگه دارید و یکی از اعداد 0 تا 9 را وارد کنید تا آن خط به همان شماره علامت گذاری شود و سپس هر جا که خواستید بروید و سپس هر بار که کلید Ctrl را نگه دارید و شماره مورد نظر را وارد کنید به همان خط باز خواهید گشت. البته توجه داشته باشید که فقط می توانید 10 خط را با این روش علامت گذاری بکنید و برای برداشتن علامت ها کافیست روی همان خط دوباره کلید Ctrl+shift و شماره‌ای که برای آن خط وارد کرده اید را بفشارید با اینکار علامت آن خط برداشته می شود.

ایجاد کلاس مورد نظر:
شما هنگامی که در قسمت Private و یا Public یک type، روال یا تابع درست کردید لازم دارید که قسمتی را برای قرار دادن کدهای مربوط به آن روال یا تابع را ایجاد کنید. برای اینکار شما پس از اینکه نام تابع را تایپ کردید می توانید کلیدهای Ctrl+Shift+C را فشار دهید تا دلفی یک قسمت برای نوشتن کدهای مورد نظرتان ایجاد کند.

ظاهر کردن پنجره Code insight:
شما حتما به اهمیت و مفید بودن این قسمت دلفی واقفید که در هنگام کد نویسی تا چه حد می تواند کارها را راحت کند. بله در هنگام وارد کردن کدها بعد از وارد کردن نام یک کلاس و یا Object با زدن یک نقطه (.) پنجره Code Insight ظاهر می شود. حال در بعضی وقتها شما ممکن است که نقطه را قبلا وارد کرده باشید و یا در مواقع دیگر این پنجره ظاهر نشود. در این صورت برای اینکه پنجره را ظاهر کنید باید دوباره نقطه را وارد کنید ولی راه آسانتری هم وجود دارد و آن اینست که کلیدهای Ctrl+Speacebar را فشار دهید.

ظاهر کردن پنجره Code Parameter:
همانند بالا در هنگام ظاهر شدن Hint مربوط به راهنمای توابع که معمولاً بعد از گذاشتن پرانتز مربوط ظاهر میشود و در مورد پارامترهای لازم می باشد نیز می توانید از کلیدهای Ctrl+Shift+SpaceBar استفاده کنید.

رفتن از قسمت تعریف توابع و روالها به قسمت کد آنها:
همیشه این نیاز وجود خواهد داشت که شما در هنگامی که دارید به دنبال یک روال در قسمت type میگردید بعد از پیدا کردن نام آن می خواهید که خود آن تابع یا روال را نیز ببنید. برای اینکار خوب حتما نام آن را جستجو میکنید ولی یک راه آسانتر اینست که شما روی نام آن تابع قرار گیرید و کلیدهای Ctrl+Shift+Up/Down را بزنید. در اینحالت اگر روی کد تابع باشید به قسمت تعریف آن خواهید رفت.

شناخت عبارت INSERT
ساختار دستور عبارت Insert شبيه به عبارت Select می باشد، بيشترين شکل مبنای آن عبارت است از:
INSERT [INTO] Table-or-View [(Column-List)]
VALUES (Value-List)
هر عبارت Insert می تواند يک جدول يا نما منفرد را به هنگام سازد. زمانی که شما از عبارت Insert برای به هنگام سازی يک نما استفاده می کنيد شما بايد آگاه باشيد از محدوديتهای زير:
View نبايد شامل يک تابع به هم پيوسته مانند COUNT يا AVG باشد.
View نبايد شامل Top ، GROUP BY ، UNION يا DISTINCT باشد.
View نبايد شامل يک ستون محاسبه شده باشد.
View بايد يک جدول را در شرط From باز گرداند.
عبارت Insert ستونهاي يک جدول منفرد را فقط به هنگام می سازد.
ليست ستون در عبارت Insert اختياری می باشد. اگر آن فراهم نگردد عبارت Insert بايد شامل مقاديری برای همه ستونها در جدول يا نما باشد و آنها بايد به همان ترتيب به عنوان ستونهايی در جدول يا نما فراهم شوند. اگر چه شما می توانيد از کليدهای ويژه DEFAULT برای مشخص کردن مقادير پيش فرض برای يک سطر استفاده کنيد. زمانی که ليست ستون گنجانده می شود. آن يک فرمت شبيه از ليست ستون در عبارت Select می گيرد: يک ليستی از نامهای ستون که با کاما جدا شده است. از زمانی که يک عبارت Insert می تواند يک سطر را فقط برای يک جدول اضافه کند، شما معمولاً نياز به استفاده کردن مشخصه نام جدول برای نام ستون نخواهيد داشت.

استفاده کردن از عبارت INSERT
يک عبارت Insert می تواند با استفاده کردن از قاب Grid برای مشخص کردن ستونها يا با استفاده کردن قاب SQL برای وارد کردن مستقيم عبارت ايجاد گردد.

درج کردن سطرها با استفاده از قاب Grid
قاب Grid احتمالاً آسانترين راه برای ايجاد يک عبارت Insert می باشد از زمانی که ياد آوردن هر ساختار دستور مورد درخواست شما نباشد.

درج کردن يک سطر با استفاده از قاب Grid
پوشه Tables را از پايگاه داده Aromatherapy راهبری کرده، جدول Oils را در قاب Details کليک راست می کنيم. در زير منوی Open Table رفته و Query را انتخاب می کنيم. Query Designer همه چهار قاب نشان داده شده را باز می کند.

يك گروه از محققان در شركت "مايكرو سافت" مدعي شده‌اند كه نخستين جعبه كليد كامپيوتري را كه مي‌تواند از دزديده شدن اطلاعات خصوصي اشخاص در هنگام كار آنان با كامپيوتر جلوگيري كند، ساخته‌اند.

به گزارش بخش خبر شبكه فن آوري اطلاعات ايران، از ایرنا، در بسياري از موارد هنگامي كه اشخاص سرگرم تايپ كردن اطلاعات محرمانه نظير شماره رمز پست الكترونيك خود هستند، اشخاصي كه در كنار آنان قرار دارند مي‌توانند اين اطلاعات را قرائت كنند.

هرچند يكي از آداب استفاده از كامپيوتر آن است كه اشخاصي كه در كنار استفاده‌كننده از كامپيوتر قرار دارند در اين موارد روي خود را براي مدت كوتاهي كه شخص نام رمز خود را وارد دستگاه مي‌كند برگردانند اما كساني كه قصد جاسوسي و كسب اطلاع دارند عمدا از رعايت چنين آدابي خودداري مي‌كنند.

در جعبه كليد جديد كه داراي ‪ ۴۲‬كليد متفاوت است، بر روي هر كليد به صورت تصادفي و غيرمنظم يك حرف بزرگ و يك حرف كوچك انگليسي و يك شماره يا نماد حك شده است.

يك دستگاه متحرك كه در زير اين جعبه كليد قرار دارد در هر نوبت مشخص مي كند كه كدام حرف يا عدد يا نماد بايد استفاده شود. شخص براي تايپ كردن هر حرف يا عدد يا نماد ابتدا اين ميله متحرك را با فشار دادن يك تكمه به زير تكمه‌اي كه قصد فشار دادن آن را دارد منتقل مي‌سازد.

در اين حال دستگاه تمام كليدها را تاريك مي‌كند و خواندن حروف روي آنها براي ديگران غير ممكن مي‌شود.

به اين ترتيب استفاده‌كننده از كامپيوتر مي‌تواند در حضور ديگران نيز اطلاعات محرمانه‌اي را كه در نظر دارد به دستگاه بسپارد.

توسط: فرزاد شریفی

NAT بسيار متداول شده تا آنجايي كه در قابليت پشتيباني از آن در اكثر دستگاه ها نظير router, firewall و... قرارداده شده است ويا حداقل يك نوع از اين تكنولوژي را پشتيباني مي كنند.
NAT تنها مختص شبكه هايي كه به اينترنت متصل هستند محدود نمي شوند ،بلكه شما از اين تكنولوژي مي توانيد بين شبكه هاي محلي خود نيز استفاده كنيد ولي چون اكثر سازمانها درجهت ارتباط با اينترنت از اين روش استفاده مي كنند ما نيز به بررسي همين نوع استفاده مي پردازيم.
مفهوم NAT بسيار ساده و به اين صورت است كه يك دستگاه (مثل كامپيوتر يا مسيرياب)به عنوان دروازه ورود به اينترنت عمل مي كند و با اين كار آدرس هاي ايستگاه هاي كاري را به آدرس دستگاهي كه NAT روي آن فعال است ترجمه مي كند ،به بيان ديگر NAT روي دستگاهي كه به اينترنت وصل شده فعال مي شود و ايستگاه هاي كاري و به طور كلي شبكه شما را از ديد اينترنت پنهان مي دارد.
از سوي ديگر اينترنت شبكه شما را به صورت يك دستگاه ساده مي بيند كه به اينترنت متصل مي باشد.
NAT روي شبكه تغيير ايجاد نمي كند و نيازي به تنظيمات دوباره روي ايستگاه هاي كاري نيست فقط ايستگاه هاي كاري مي بايست آدرس دروازه خروجي از شبكه را كه همان آدرس دستگاهي است كه NAT روي آن فعال شده را بدانند.
چگونه كار مي كند ؟
سه روش كلي براي اجراي NAT وجود دارد اگر چه قاعده كلي براي هر روش يكي است .ترافيك ارسالي از سمت ايستگاه هاي كاري از درون يك روتر به اينترنت وارد مي شوند و عمليات NAT را روي بسته ها انجام مي دهد و به مقصد مي فرستد.
هربسته اي كه روي كارت شبكه محلي مسيرياب دريافت مي شود توسط روتر عمليات جابجايي آدرس محلي با آدرس اينترنتي انجام مي شود و سپس بسته ها ارسال مي شود.
عمليات NAT روي بسته ارسالي به روش زير ارسال مي گردد :
بسته اطلاعاتي اصلي پس از رسيدن به مسيرياب آدرس مبداء آن از 192.168.0.12 به 203.31.220.134 تغيير پيدا مي كند سپس روتر اين اطلاعات را در حافظه خود و در NAT-Table نگهداري مي كند و به اين طريق است كه بسته هايي هم كه از اينترنت ارسال مي شوند ،مقصد خود را تشخيص مي دهند.
بعد از بررسي مفاهيم NAT مختصري از مفهوم NAT Table را بررسي مي كنيم.
NAT Table قلب اصلي عملكردNAT مي باشد. هر ارتباطي از داخل شبكه به خارج شبكه مانند اينترنت در اين جدول ثبت مي شود تا مسيرياب بداند كه با اطلاعات دريافتي روي Interface هاي خود چگونه رفتار كند و به كجا بفرستد. اين جدول به تدريج توسط ارتباط هايي كه ايجاد شده و از درون مسيرياب مي گذرد پر مي شود و هرگاه كه ارتباطي قطع شود ركورد ثبت شده در اين جدول حذف مي گردد و فضا براي ثبت ركوردهاي ديگر باز مي شود.
NAT Table در نوع هاي مختلف NAT متفاوت كار مي كند. NAT Table بزرگتر به معني اشغال حافظه بيشتر است و مي تواند ارتباطات زيادتري را رديابي كند، به اين معني كه دستگاهي كه NAT روي آن فعال است ، جدول بزرگتري دارد و مي تواند ارتباطات بيشتري را نسبت به دستگاهي كه NAT Table آن كوچكتر است ثبت و كنترل نمايد.اين بسته هاي اطلاعاتي به صورت موقتي روي يك قسمت خاصي از مسيرياب ذخيره شده تا تغييرات اندكي روي آن انجام شود. در اين مثال مسيرياب آدرس مبداء هر بسته اطلاعاتي را كه همان آدرس محلي ايستگاه هاي كاري مي باشد با آدرس اينترنتي خود كه آدرس 203.31.22.134 است تعويض مي كند و سپس بسته اطلاعاتي از طريق كارت شبكه اينترنتي مسيرياب و يا دستگاهي كه NAT روي آن فعال است به اينترنت ميفرستد . يعني قبل از اينكه بسته هاي اطلاعاتي مسيرياب را ترك كنند يك ركورد براي هر بسته داخل جدول NAT ثبت مي شود اين ركورد مسيرياب را قادر مي سازد تا تصميم گيري مناسبي را براي بسته هايي كه از اينترنت برمي گردند انجام دهد.
وقتي كه جواب يك درخواست از اينترنت برمي گردد چه اتفاقي مي افتد؟
وقتي جواب درخواستي از اينترنت به مسيریاب مي رسد ، مسيرياب از جدول NAT خود كمك گرفته و ركورد مشخص مربوط به اين درخواست را پيدا مي كند و يك تغيير كوچك ديگر روي بسته اطلاعاتي انجام مي دهد و اين تغيير، تعويض IP مقصد از 203.31.220.134 به 192.168.0.5 براي بسته اطلاعاتي اول و 192.168.0.21 براي بسته اطلاعاتي دوم مي باشد. سپس اين بسته هاي جديد به مقصدشان فرستاده مي شوند و مسيرياب ركورد مربوط به اين دو را از جدول NAT خود حذف مي كند.
روي اكثر دستگاه هايي كه NAT را پشتيباني مي كنند، ارتباطات NAT محدود به حافظه موجود روي آن دستگاه مي باشد. هر ترجمه NAT (تعويضIP) حدود 160 بايت از حافظه را اشغال مي كند. نتيجه اينكه اگر1000 ترجمه اتفاق بيفتد حدود 1.6 مگابايت از حافظه اشغال مي شود. بنابراين Platform ي براي استفاده از NAT مناسب است كه داراي حافظه كافي براي كنترل ارتباطات و عملكرد NAT را نيز داشته باشد.

منبع: سایت iritn

سيستم مكان ياب جهاني (Global Positioning Systems) يا GPS يك سيستم راهبري و مسيريابي ماهواره اي است كه از شبكه اي با ۲۴ ماهواره ساخته شده است.

به گزارش بخش آموزش شبكه فن آوري اطلاعات ايران ، از خبرگزاری موج، اين ماهواره ها به سفارش وزارت دفاع ايالات متحده ساخته و در مدار قرار داده شده است . اين سيستم در ابتدا براي مصارف نظامي تهيه شد ولي از سال ۱۹۸۰ استفاده ي همگاني از آن آزاد و آغاز شد.
خدمات اين مجموعه در هر شرايط آب و هوايي و در هر نقطه از كره ي زمين در تمام ساعت شبانه روز در دسترس است. پديد آوردنگان اين سيستم، هيچ حق اشتراكي براي كاربران در نظر نگرفته اند و استفاده از آن كاملا رايگان ميباشد.
GPS چگونه كار مي كند؟
ماهواره هاي اين سيستم، در مداراتي دقيق هر روز ۲ بار بدور زمين مي گردند و اطلاعاتي را به زمين مخابره مي كنند. گيرنده هاي GPS اين اطلاعات را دريافت كرده و با انجام محاسبات هندسي، محل دقيق گيرنده را روي كره ي زمين محاسبه مي كنند.
در واقع گيرنده زمان فرستاده سيگنال توسط ماهواره را با زمان دريافت آن مقايسه مي كند. از اختلاف اين دو زمان فاصله گيرنده از ماهواره تعيين مي گردد. حال اين عمل را با داده هاي دريافتي از چند ماهواره ديگر تكرار مي كند و بدين ترتيب محل دقيق گيرنده را با اختلافي ناچيز در ميبابد.
گيرنده به دريافت اطلاعات همزمان از حداقل ۳ ماهواره براي محاسبه ۲ بعدي و يافتن طول و عرض جغرافيايي، و همچنين دريافت اطلاعات حداقل ۴ ماهواره براي يافتن مختصات سه بعدي نيازمند است.
با ادامه ي دريافت اطلاعات از ماهواره ها گيرنده اقدام به محاسبه سرعت، جهت، مسيرپيموده شده، فواصل طي شده، فاصله باقي مانده تا مقصد، زمان طلوع و غروب خورشيد و بسياري اطاعات مفيد ديگر مي نمايد.
ماهواره هاي سيستم
۲۴ ماهواره ي GPS در مدارهايي بفاصله ۳۶۶۰۰ كيلومتري از سطح دريا گردش مي كنند. هر ماهواره دقيقا طي ۱۲ ساعت با سرعت ۱۱ هزار كيلومتر بر ساعت يك دور كامل بدور زمين مي گردد.
اين ماهواره ها نيروي خود را از خورشيد تامين مي كنند ولي باتري هايي نيز براي زمانهاي خورشيد گرفتگي و يا مواقعي كه در سايه ي زمين حركت مي كنند بهمراه دارند. راكتهاي كوچكي نيز ماهواره ها را در مسير درست نگاه مي دارند. به اين ماهواره ها NAVSTAR نيز گفته مي شود.
در اينجا به برخي مشخصه هاي جالب اين سيستم اشاره مي كنيم:
• اولين ماهواره GPS در سال ۱۹۷۸ در مدار زمين قرار گرفت.
• در سال ۱۹۹۴ شبكه ۲۴ عددي NAVSTAR تكميل شد.
• عمر هر ماهواره حدود ۱۰ سال است كه پس از آن جايگزين مي گردد.
• هر ماهواره حدود ۲۰۰۰ پاوند وزن دارد و درازاي باتري هاي خورشيدي آن ۵.۵ متر است.
• انرژي مصرفي هر ماهواره، كمتر از ۵۰ وات ميباشد.
گيرنده ي GPS
بسته به نوع مصرف و بودجه مي توانيد از گستره ي زيادي از گيرنده هاي GPS بهره ببريد. همچنين، بايد از در دسترس بودن نقشه ي مناسب و بروز (up-to-date) براي منطقه ي مورد استفاده تان، اطمينان حاصل كنيد.
امروزه بهاي گيرنده هاي GPS بطور چشمگيري كاهش پيدا كرده و هم اكنون در اروپا با بهايي برابر با يك گوشي متوسط موبايل نيز مي توان گيرنده GPS تهيه كرد.
امروزه در كشورهاي توسعه يافته از اين سيستم جهت كمك به راهبري خودرو، كشتي و انواع وسايل نقليه ي ديگر بهره گيري مي شود.
هر چه نقشه هاي منطقه اي كه در حافظه گيرنده بارگذاري مي شود دقيق تر باشد، سرويسهايي كه از GPS مي توان دريافت داشت نيز بهتر ميشود.
براي نمونه مي توان از GPS مسير نزديكنرين پمپ بنزين، تعميرگاه و يا ايستگاه قطار را پرسيد و مسير پيشنهادي را دنبال كرد. دقت مكانيابي اين سيستم در حد چند متر است كه بسته به كيفيت گيرنده تغيير مي كند.
از سيستم مكان ياب جهاني مي توان در كارههايي چون نقشه برداري و مساحي، پروژه هاي عمراني، كوهنوردي، كايت سواري، سفر در مناطق ناشناخته، كشتي راني و قايقراني، عمليات نجات هنگام وقوع سيل و زمينلرزه و هر فعاليت ديگر كه نيازمند محل يابي باشد، بهره برد.

عبارت SELECT
پايه و اساس همه داده های رابطه ای در محيط SQL Server يک حالت Transact-SQL تنها است که عبارت Select می باشد. در اين درس ما به مهمترين ترکيبات حالت Select و راههای استفاده کردن از Query Designer برای ساختن خودکار عبارت می پردازيم. با استفاده از Query Designer شما می توانيد يک عبارت Select را مستقيماً در قاب SQL وارد سازيد يا با داشتن Query Designer آن را به وسيله قابهای Grid و Diagram بسازيد. گزينه ها متقابلاً منحصر به فرد نمی باشند. شما می توانيد يک Query را به وسيله اضافه کردن جداول برای قاب Diagram ، تغيير نام ستون با استفاده از قاب Grid شروع کنيد و دستورات را به طوری که سطرها برگردانده می شود به وسيله وارد کردن شرط ORDER BY به صورت مستقيم در قاب SQL مشخص کنيد.
تمرينهای درس يک گونه ای از تکنيکها را به شما نشان خواهد داد. موقعی که خودتان کار می کنيد شما می توانيد يکی را که در زمان ساده تر به نظر می رسد را انتخاب کنيد.

شناختن عبارت SELECT
ساختار دستور عبارت Select خيلی پيچيده می باشد که دارای چندين شرط و اپراتور می باشد اما ساختار اصلی کاملاً ساده می باشد.
Select [ Top n [PERCENT] ] Column-List
From Source-List
[ Where Search-Condition ]
[ ORDER By Expression ]
فقط اولين و دومين شرط از عبارت Select مورد نياز می باشد. اولين شرط، Select Column-List مشخص می کند ستونهايی که به وسيله Query بازگردانده خواهد شد. ليست Column می تواند شامل ستونهای اصلی از جداول و نماهايی باشد که بر روی Query پايه ريزی شده است يا اينکه می تواند شامل ستونهای محاسباتی اقتباس شده از ستونهای اصلی باشد. دومين شرط، From Source-LIST ، نماها و جداول را که در Query پايه ريزی شده مشخص می کند.

انتخاب کردن تمام ستونها
ساده ترين شکل از عبارت Select آن انتخابی است که همه ستونها از يک جدول تکی را انتخاب می کند. با بيشترين نسخه های زبان SQL ، Transact-SQL اجازه می دهد به شما به استفاده از (*) به عنوان يک Shorthand برای مشخص کردن تمام ستونها، بنابراين اين فرم ساده از عبارت اين چنين است:
SELECT *
FROM Table-Name

انتخاب همه ستونها
1- Query Designer را برای Properties Table به وسيله کليک راست کردن نام آن در قاب Detail Enterprise Manager باز می کنيم، روی زير منوی Open Table رفته و Return All Rows را انتخاب می کنيم. SQL Server ، Query Designer را برای جدول باز می کند.

2- قاب SQL را به وسيله کليک کردن دکمه قاب SQL روی نوار ابزار Query Designer راه می اندازيم. Query Designer قاب SQL را نشان می دهد.

3- عبارت SQL را برای نشان دادن همه ستونها از جدول Oils تغيير می دهيم.

4- دکمه Run را روی نوار ابزار Query Designer برای به اجرا در آوردن Query کليک می کنيم. Query Designer همه رکوردها در جدول Oils را نشان می دهد.

راهنمايی: شما می توانيد بيشتر سطرها را در قاب Results به وسيله درج کردن درايور قاب بين قابها نشان دهيد.

انتخاب زير مجموعه از ستونها
اگر چه ساختار دستور Select * آسان و سريع می باشد، شما اغلب بيشتر می خواهيد که Query تان فقط به ستونهای انتخاب شده باز گردد. اين با مشخص کردن ستونها در Column-List از شرط Select به انجام می رسد.

انتخاب ستونها با استفاده از قاب SQL
1- علامت * را در عبارت Select با تايپ کردن نام ستون Oil Name جايگزين می کنيم.

2- دکمه Run را روی نوار ابزار Query Designer برای به کار بستن Query کليک می کنيم. Query فقط ستون Oil Name را نشان می دهد.

انتخاب ستونها با استفاده از قاب Diagram
1- قاب SQL را پنهان کرده و قاب Diagram را به وسيله کليک کردن دکمه ها در نوار ابزار Query Designer نشان می دهيم.

2- فيلد LatinName را در قاب Diagram کليک کرده Query Designer قاب Results به جهت اينکه زياد معتبر نيست کم نور نشان می دهد.

3- دکمه Run را برای به کارگيری Query کليک کرده Query Designer هر دو ستون Latin Name و Oil Name را در قاب Results نشان می دهد.

ايجاد کردن نام مستعار ستون
به طور پيش فرض، يک ستون در يک Query نام يکسان دارد که در جدول يا نمای مورد نظر می باشد. اگر چه اغلب تغيير دادن نام آن مفيد می باشد. نامتناسب به نظر می رسد که فيلد به کاربر بدين صورت ( "My Long Column Name With No Spaces" ) يا اينکه به طور خلاصه اين چنين 32713 PK-Varchar-50-Col نشان داده شود. عبارت Select به شما اجازه می دهد که يک ستون را در Query به وسيله ايجاد يک alias تغيير نام دهيد. نام مستعار، نام ستون را در Query تغيير می دهد نه در جدول.

ايجاد يک نام مستعار برای ستون با استفاده از قاب Grid
1- قاب Diagram را پنهان کرده و قاب Grid را به وسيله کليک کردن دکمه ها روی نوار ابزار Query Designer نشان می دهيم.

2- يک نام مستعار برای ستون OilName به وسيله تايپ کردن OilName در فيلد alias ايجاد می کنيم. Query Designer به طور خودکار در اطراف alias پرانتز اضافه کرده زيرا alias شامل يک فضا می باشد.

راهنمايی: پرانتزهای چهارگوش در خروجی Query نشان داده نخواهند شد. آنها به نحوه آسان به SQL Server می گويند که با عبارت "Oil Name" به عنوان يک نام مجزا برخورد کنيم. پرانتزها فقط موقعی مورد نياز می باشند که نام مستعار شامل يک جای خالی باشد، اما آنها می تواند برای نام هر ستون استفاده شود.
3- دکمه Run را روی نوار ابزار Query Designer برای مجدد به کار بستن Query کليک می کنيم. SQL Server نام را در سر ستون با جای خالی اضافه شده بين دو کلمه نشان می دهد.


ايجاد نام مستعار ستون با استفاده از قاب SQL
1- قاب Grid را پنهان کرده و قاب SQL را به وسيله کليک کردن دکمه ها در نوار ابزار Query Designer نشان می دهيم.

2- [ Latin Name ] را به عنوان نام مستعار برای دومين ستون اضافه می کنيم.

3- دکمه Run را روی نوار ابزار Query Designer برای به کارگيری Query کليک می کنيم. Query Designer نام را در سر ستون با يک فضای خالی بين دو کلمه نشان می دهد.


ايجاد کردن ستونهای محاسباتی
علاوه بر اينکه ستونها به طرز ساده اطلاعات را در جداول Underlying و نماها نشان می دهد، همچنين Query تان می تواند شامل ستونهايی باشد که محاسبه شده اند بر اساس داده های Underlying ، توابع SQL Server يا هر ترکيب دوتايی. ستون محاسباتی به وسيله مشخص کردن يک عبارت به عنوان ستون ايجاد می گردد.
ما به عبارات Transact-SQL در Detail در درس 21 "The Transact-SQL Language" می پردازيم. بنابراين در اين تمرين ما فقط يک جفت از عبارات ساده که بر اساس اپراتور الحاق رشته Transact-SQL که دو رشته و تابع GETDATE را که داده ها و زمان سيستم جاری را باز می گرداند اضافه می کنيم.

ايجاد کردن يک ستون محاسباتی با استفاده از قاب Grid
1- قاب SQL را پنهان کرده و قابGrid را به وسيله کليک کردن دکمه روی نوار ابزار Query Designer نشان می دهيم.

2- در هر سل ستون خالی در قاب Grid کليک کرده و Oil Name +' – '+ Latin Name را تايپ می کنيم.

راهنمايی: شما می توانيد سل ها را در قاب Grid به وسيله درج کردن خطوط تقسيم بين سر ستونها عريض تر سازيد.
3- کليد Tab را فشار می دهيم. SQL Server ، 1 Expr را به عنوان نام مستعار ستون پيشنهاد می دهد.

4- نام مستعار را برای Extended Name تغيير می دهيم.

5- دکمه Run را برای به کارگيری مجدد Query کليک می کنيم. Query Designer ستون جديد را در قاب Results نشان می دهد.


ايجاد کردن يک ستون محاسباتی با استفاده از قاب SQL
1- قاب Grid را پنهان کرده و قاب SQL را به وسيله کليک کردن دکمه ها روی نوار ابزار Query Designer نشان می دهيم.

2- GETDATE را به عنوان [ Today’s Data ] برای ليست ستون از شروط Select اضافه می کنيم.

راهنمايی: کاما را قبل از GETDATE فراموش نکنيد.
3- دکمه Run را در نوار ابزار Query Designer برای به کارگيری مجدد Query کليک می کنيم. SQL Server تاريخ جاری در هر سطر را نشان می دهد.


استفاده کردن از شرط Top n
زمانی که شما دستور Return Top را از منوی متن جدول انتخاب می کنيد. SQL Server شرط Top n را در پايين پوششها برای ايجاد صفحه نمايش در Query Designer استفاده می کند. علاوه بر اينکه يک شماره مشخصی از سطرها را مشخص می کنيد شما می توانيد همچنين يک درصد از سطرها را به وسيله استفاده کردن از شرط Top n Percent نشان دهيد. همان طوری که شما ممکن است انتظار داشته باشيد درصدی از سطرهای مشخص شده را باز می گردانيم.

نشان دادن سطرهای Top s
1- Top 5 را قبل از اولين کلمه در Column-List از شروط Select در قاب SQL اضافه می کنيم.

2- دکمه Run را در نوار ابزار Query Designer برای به کارگيری مجدد Query کليک می کنيم. SQL Server فقط 5 سطر اول را نشان می دهد.


نشان دادن Top 5 درصد از سطرها
1- کلمه Percent را بعد از Top 5 در قاب SQL اضافه می کنيم.

2- دکمه Run را در نوار ابزار Query Designer برای به کارگيری Query کليک می کنيم. SQL Server فقط 5 درصد اول از سطرها را در SQL Server نشان می دهد.

بازيابی سطرها
بيشتر برنامه های پايگاه داده از يک برنامه ريزی محيطی از قبيل مايکروسافت Access يا مايکروسافت Visual Basic برای فراهم آوردن رابط کاربر استفاده خواهند کرد. اگر چه Manager Enterprise يک ابزار ساده به نام Query Designer فراهم می آورد که به شما به آسانی اجازه می دهد داده ها را در يک يا چندين جدول در پايگاه داده Aromatherapy استفاده می کنيد.

استفاده کردن از Query Designer
حتی با وجود اينکه داده در يک پايگاه داده SQL Server ذخيره شده به سختی در حالت Raw استفاده شده بدون اينکه ذخيره شود يا فيلتر شود در چندين طريق، بعضی مواقع آن به توانا بودن برای کنترل سريع محتويات يک جدول مفيد واقع می شود. Query Designer مديريت Enterprise آن را برای ديدن و ويرايش سطرها آسان ساخته و حتی سطرهای جديد ديگر اضافه می کند.

ديدن سطرها در يک جدول
ساده ترين راه برای ديدن سطرها در يک جدول بازکردن Query Designer از طريق منوی Context جدول می باشد.

ديدن همه سطرها در يک جدول
1- در Manager Enterprise ، پوشه Tables را از پايگاه داده Aromatherapy راهبری می کنيم. SQL Server يک سيستمی از جداول در قاب Details را نشان می دهد.

2- جدول Plant Parts را کليک راست کرده روی زير منوی Open Table رفته و همه سطرهای برگردانده شده را انتخاب می کنيم. SQL Server ، Query Designer را با همه سطرهای نشان داده شده در جدول باز می کند.


محدود کردن تعدادی از سطرهای نشان داده شده
1- Query Designer را اگر هنوز از تمرين قبل بازمانده است می بنديم.
2- جدول Odors را در قاب Details کليک راست کرده روی Open Table Submenu رفته و Return Top را انتخاب می کنيم. SQL Server يک کادر محاوره ای را نشان می دهد که از شما درخواست می کند که تعدادی از سطرها را که مشخص کرده ايد بياوريد.

3- 5 را به عنوان تعداد ماکزيمم برای آوردن سطر تايپ می کنيم.

4- OK را کليک کرده Query Designer را باز می کنيم. 5 سطر اول را در جدول نشان می دهد.

5- پنجره Query Designer را می بنديم.
به هنگام سازی سطرها در يک جدول
Query Designer همچنين می تواند برای تغيير مقادير از سطرهای موجود در يک جدول يا اضافه کردن سطرها استفاده گردد.

ويرايش يک سطر در Query Designer
1- جدول Plantparts را در قاب Details کليک راست کرده روی Open Table Submenu رفته و سپس همه سطرهای بازگشتی را برای بازکردن Query Designer برای جدول Plantparts انتخاب می کنيم.
2- ستون Plantparts از سطر را با يک Plantparts ID 12 از برای خواندن Fruit Kernel به جای Fruit Kernal تغيير می دهيم. Query Designer يک آيکون Edit برای انتخابگر سطر اضافه می کند. برای نشان دادن اينکه رکورد ويرايش شده است اما تغييرات هنوز ذخيره نشده است.

3- سطر ديگر را کليک می کنيم. Query Designer آيکون Edit را ذخيره، تغيير و برمی دارد.

راهنمايی: قبل از اينکه شما به ديگر سطر حرکت کنيد، شما می توانيد کليد Esc را برای اعمال نکردن تغييراتتان فشار دهيد.

اضافه کردن يک سطر جديد در Query Designer
1- در Query Designer در ستون Plantparts از آخرين سطر (که با آيکون جديد در انتخابگر سطر علامتگذاری شده) کليک می کنيم.
2- Fruit را تايپ می کنيم. Query Designer سطر را با آيکون Edit علامتگذاری کرده و يک سطر جديد در پايين جدول اضافه می کند.

3- در هر سطر ديگر در جدول کليک می کنيم. Query Designer يک PlantpartsID را برای سطر جديد تخصيص داده و آن را برای جدول ذخيره می سازد.

راهنمايی: شما نمی توانيد يک PlantpartsID را به سطر جديد اضافه کنيد زيرا آن به صورت يک ستون موجوديت تغيير داده است. اگر شما آن را انجام دهيد Query Designer يک متن Error نشان خواهد داد.

شناخت Query Designer
زمانی که شما Query Designer را با استفاده از دستور Open Table باز می کنيد. سطرها در جدول در يک شبکه شبيه به Data Sheet View يک جدول در Access نشان داده می شود که قاب Query Designers Results می باشد. Query Designer سه قاب کلی دارد. قاب Diagram قاب Grid و قاب SQL .
شما صفحه نمايشگر قابهای گوناگون را در Query Designer با استفاده از دکمه های Toolbar کنترل می کنيد. شما می توانيد قابها را در هر ترکيب نشان دهيد. Query Designer از به هنگام سازی هر صفحه نمايش قاب مواظبت خواهد کرد زمانی که شما تغييراتی را برای Query می سازيد.


قاب Diagram
دکمه قاب Diagram را در نوار ابزار Query Designer که قاب Diagram را نشان می دهد کليک می کنيم. قاب Diagram يک نمايشی از Query برای يک نمودار پايگاه داده نشان می دهد. به طور کلی برای همه مزيتها از يک نمايش گرافيکی، قاب Diagram مفيد می باشد. برای مشخص کردن جداول و نماهايی که روی هر کدام از Query هايتان پايه ريزی خواهد شد و ارتباطی بين آنها به خوبی ستونهايی که نشان داده شده است.


قاب Grid
دکمه قاب Grid را در نوار ابزار Query Designer که قاب Grid را نشان می دهد کليک می کنيم. قاب Grid شبيه به Query Designer Grid در Access می باشد. آن يک راه سريع برای تغيير سر ستون از يک ستون Query را فراهم می آورد و دستوراتی را که در هر کدام از سطرها نشان داده خواهد شد را مشخص می کند. انتخاب ملاک مانند را Surname = Jones قرار می دهد.


قاب SQL
دکمه قاب SQL را روی نوار ابزار Query Designer که قاب SQL را نشان می دهد کليک می کنيم. قاب SQL عبارت Transact-SQL واقعی را که Query را توليد خواهد کرد نشان می دهد. شما می توانيد مستقيماً عبارت Transact-SQL را با استفاده از قاب SQL وارد و ويرايش کنيد.
راهنمايی: زمانی که شما اولين Transact-SQL را می آموزيد، قاب SQL يک ابزار بزرگ آموزش می باشد. Query را با استفاده از قاب Diagram و Grid راه اندازی کرده و Query Designer عبارت Transact-SQL را برای شما خواهد ساخت.

مرتب سازی و انتخاب کردن سطرها
در فصل گذشته ما بيشترين فرمهای مقدماتی از حالت SELECT را مرور کرده و آنها را برای انتخاب ستونهای يک جدول استفاده کرديم. اما بيشتر مواقع شما بازگشت به سطرها در جدول پس زمينه يا نمايش در يک قاعده خاص و فقط بازگشت به يک زير مجموعه از آنها را خواهيد خواست. شرطهای ORDER BY و WHERE در اين درس بررسی شده و اجرای آن برای شما فراهم شود.

شرط ORDER BY
شرط The ORDER BY يک ترکيب گزينه ای از يک حالت SELECT می باشد. آن به شما برای مشخص کردن ترتيب در آن سطرهايی که بازگشت خواهند کرد اجازه می دهد. ستونهای چندگانه می توانند مشخص شوند و سطرها می توانند به صورت ترتيب افزايشی يا کاهشی باز گردانده شوند.

مرتب سازی سطرها
ساده ترين فرم در شرط ORDER BY فراهم می سازد يک نام ستون تکی که برای مرتب کردن سطرها که به وسيله Query باز گردانده می شود استفاده خواهد شد.

مرتب کردن سطرها با استفاده از قاب Grid
1- Query Designer را برای جدول Oils به وسيله کليک راست کردن نام آن در قاب Details باز می کنيم. به زير منوی جدول Open رفته و همه ستونهای بازگشتی را انتخاب می کنيم. SQL Server ، Query Designer را برای جدول باز می کند.
2- قاب Grid را به وسيله کليک راست کردن دکمه قاب Grid در نوار ابزار Query Designer نشان می دهيم.

3- فقط ستونهای OilID ، Oil Name ، LatinName را برای نمايش انتخاب می کنيم. Query Designer محتويات قاب Results را که کمرنگ شده برای نشان دادن اينکه با مشخصات Query زياد مربوط نمی باشد نشان می دهد.

4- دکمه Run را در نوار ابزار Query Designer برای اجرای Query کليک می کنيم. Query Designer فقط ستونهای مشخص شده را نشان می دهد.

5- نوع Sort فيلد Oil Name را صعودی قرار می دهيم.

6- دکمه Run را در نوار ابزار Query Designer برای اجرای Query کليک می کنيم. Query Designer سطرهای مرتب شده با Oil Name را نشان می دهد.

مرتب سازی سطرها با استفاده از قاب SQL
1- قاب Grid را پنهان ساخته و قاب SQL را به وسيله کليک کردن دکمه ها روی نوار ابزار Query Designer نشان می دهيم.

2- DESC را بعد از شرط ORDER BY OilName اضافه می کنيم.

راهنمايی: کليد واژه DESCبه SQL Server برگرداندن سطرها به ترتيب نزولی را ابراز می کند. کليد واژه ASC که گزينه ای می باشد سطرها را به ترتيب صعودی برمی گرداند.
3- دکمه Run را روی نوار ابزار Query Designer برای اجرای Query کليک می کنيم. Query Designer نتايح را که با OilName ذخيره شده به صورت نزولی نشان می دهد.

مرتب سازی ستونهای چندگانه
شما می توانيد ستونهای چندگانه را در شرط ORDER BY مشخص کنيد. زمانی که ستونهای چندگانه مشخص می گردند ترتيب ستونها نتايج SQL Server را که به وسيله اولين ستون و سپس به وسيله دومين ستون و بنابراين چهارمين ستون مرتب خواهد شد مشخص می کند.
راهنمايی: تمرينها در اين بخش از جدول OilOdors استفاده می کند که به صورت جدول الحاقی انجام وظيفه می کند که ارتباط چندبه چند بين جدول Oils و Odors را تجزيه و تحليل می کند. معمولاً شما کليدهای خارجی ترکيب شده در اين جدول را با استفاده از يک ارتباط تجزيه می کرديد.

مرتب سازی سطرها با استفاده از قاب Grid
1- پنجره شماره 1 را از منوی Window برای برگشت به درخت Console انتخاب می کنيم.
2- Query Designer را برای جدول Oil Orders به وسيله کليک راست کردن نام آن در قاب Details باز کرده روی زير منوی جدول Open رفته و همه سطرهای بازگشتی را انتخاب می کنيم. SQL Server ، Query Designer را برای جدول باز می کند.
3- قاب Grid را به وسيله کليک کردن دکمه قاب Grid روی نوار ابزار Query Designer نشان می دهيم.

4- * را در قاب Grid با نامهای دو فيلد جايگزين می کنيم. SQL Server محتويات از قاب Results را برای نشان دادن اينکه آن با مشخصات Query زياد در ارتباط نيست کم رنگ می کند.

5- دکمه Run را در نوار ابزار Query Designer برای اجرای Query کليک می کنيم. Query Designer فقط ستونهای مشخص شده شما را نشان می دهد.

6- نوع Sort هر دوی ستونها را صعودی قرار می دهيم.

7- دکمه Run را در نوار ابزار Query Designer برای اجرای Query کليک می کنيم. Query Designer سطرهای مرتب شده را با اولين OilID و سپس با OdorID در داخل OilID نشان می دهد.


مرتب کردن سطرها با استفاده از قاب SQL
1- قاب Grid را پنهان کرده و قاب SQL را به وسيله کليک کردن دکمه ها در نوار ابزار Query Designer نشان می دهيم.

2- ستونها را در شرط ORDER BY معکوس می کنيم.

3- دکمه Run را در نوار ابزار Query Designer برای اجرای Query کليک می کنيم. Query Designer نتايج مرتب شده را با اولين OdorID و سپس با OilID نشان می دهد.

4- پنجره Query Designer را می بنديم.

شرط WHERE
با استفاده از شرط اختياری WHERE از حالت SELECT شما می توانيد يک زير مجموعه از سطرها که باز گردانده می شوند را مشخص کنيد. برای مثال شما ممکن است بخواهيد فقط مشتريهايی که بيش از $1000 در 12 ماه قبل خرج کرده اند را ببينيد يا اينکه فقط نامهای Oil که با حرف R شروع می شوند را ببينيد. شما اين ملاکها را با استفاده از شرط WHERE مشخص خواهيد کرد.

شرط WHERE BASIC
Operator Meaning
مساويست با = بزرگتر از < کوچکتر از >بزرگتر يا مساويست با =<کوچکتر يا مساويست با => مساوی نيست با <>
کليد برای شرط WHERE يک ملاک انتخابی می باشد که مشخص می کند که کدام سطرها باز خواهند گشت. ساختار پايه ای از يک شرط WHERE ، WHERE می باشد. SQL Server يک حدود کاملی از اپراتورهای مقايسه ای را به طوری که در جدول B-1 نشان داده شده فراهم می سازد.


مشخص شده در شرايط WHERE می تواند يک ارزش دائمی باشد مانند Red"" يا 10000 يا می تواند باشد يک عبارتی که يک ارزش مانند GETDATE. را باز گرداند. به طور شبيه ارزش می تواند دستی ساخته شوند با استفاده از تابعهای Transact-SQL مانند LEFT که يک تعدادی از کاراکترهای مشخص شده از چپ يک رشته را باز می گرداند، ما تمام جزئيات توابع را در درس 24 مرور خواهيم کرد.
مشخص کردن يک شرط WHERE با استفاده از قاب Grid
1- پنجره شماره 2 را از منوی Window برای بازگشت به پنجره Query Designer که ما زودتر در اين درس استفاده کرده ايم انتخاب می کنيم.
2- قاب SQL را پنهان کرده و قاب Grid را به وسيله کليک کردن دکمه ها در نوار ابزار Query Designer نشان می دهيم.
3- "="Eucalyptus را در سل ملاک سطر OilName از قاب Grid وارد می کنيم.

4- دکمه Run را روی نوار ابزار Query Designer برای اجرای Query کليک می کنيم، Query Designer فقط يک سطر تنها را نشان می دهد.


مشخص کردن يک شرط WHERE با استفاده از قاب SQL
1- قاب Grid را پنهان ساخته و قاب SQL را به وسيله کليک کردن دکمه ها در نوار ابزار Query Designer کليک می کنيم.

2- شرط WHERE را با WHERE (LEFT(Oil Name,1)="R") تغيير می دهيم.

3- دکمه Run را در نوار ابزار Query Designer برای اجرای Query کليک می کنيم. Query Designer نامهای Oil را که با "R" شروع می گردد را نشان می دهد.


استفاده کردن از اپراتورهای ويژه
علاوه بر فرمت استاندارد برای يک شرط WHERE از ، SQL Server همچنين سه عملگر را پشتيبانی می کند: LIKE که اجازه می دهد به شما به فراهم ساختن مقدار نامشخص با استفاده از وايلد کارتهای نشان داده شده در جدول 2-13 و BETWEEN که اجازه می دهد به شما مشخص کردن يک محدوده از ارزشها و IN که اجازه می دهد به شما برای مشخص کردن يک مجموعه از مقادير.
مثال معنی Wildcard
LIKE 'a' که ارتباط می دهد at"" و "as" هر تک کاراکتر -اما نه "and"%'t'%ILKE که ارتباط می دهد "at" و bat"" و "Together" اما نه "Lucky" هر رشته از صفر يا چندين کاراکتر %LIKE '[a-c]at' که ارتباط می دهدCat"" و "bat" اما نه "fat" هر کاراکتر ويژه در داخل يک محدوده يا مجموعه []LIKE '[a-b]at' که ارتباط می دهدBat"" اما نه "Cat"LIKE '[^c]at' که ارتباط می دهد "Bat" و "fat" اما نه "Cat" هر کاراکتر ويژه که در داخل يک محدوده يا مجموعه نمی باشد [^]

مشخص کردن يک شرط WHERE با استفاده از LIKE
1- شرط WHERE را در قاب SQL برای WHERE تغيير می دهيم. )% (Oil Name LIKE 'Rose'

2- دکمه Run را در نوار ابزار Query Designer برای اجرای Query کليک می کنيم. Query Designer همه سطرهايی که با Rose شروع می گردد را نشان می دهد.


مشخص کردن يک شرط WHERE با استفاده از BETWEEN
1- شرط WHERE را در قاب SQL باWHERE(LEFT(Oil Name,1)BETWEEN A AND 'C') تغيير می دهيم.

2- دکمه Run را در نوار ابزار Query Designer برای اجرای Query کليک می کنيم. Query Designer همه سطرها که با A و B يا C شروع می گردد را نشان می دهد.

راهنمايی: Transact-SQL همچنين عملگرها Not BETWEEN را پشتيبانی می کند که دقيقاً از همان طريق کار می کند. به استثنای اينکه آن شامل يک محدوده ای از مقادير می باشد. برای مثال Left (Oil Name , 1) Not BETWEEN 'C' And 'E' همه سطرها باز خواهد گرداند به جز آنهايی که Oil Name با C و D يا E شروع می کند.

مشخص کردن يک شرط WHERE با استفاده از IN
1- شرط WHERE را در قاب SQL با WHERE (LEFT (OilName , 1) IN('G','M','V')) تغيير می دهيم.

2- دکمه Run را در نوار ابزار Query Designer برای اجرا Query کليک می کنيم. Query Designer ، 8 سطر را نشان می دهد.


ترکيب کردن ملاک انتخابی
علاوه بر مشخص کردن يک شرط WHERE با استفاده از عبارت Format شما می توانيد همچنين عبارات را با استفاده از عملگر منطقی OR يا AND ترکيب کنيد. يک شرط WHERE از فرمت FormatOR سطرهايی که به ملاک مربوط می گردند خواهد بازگرداند، نظر به اينکه يک شرط WHERE از And Format سطرهايی که به هر دو ملاکها مربوط می گردند را باز خواهد گرداند.

مشخص کردن ملاک پيچيده با استفاده از OR
1- شرط WHERE رادرقاب SQL به WHERE (OilName='Rosemary' OR OilName='Sagy) تغيير می دهيم.

2- دکمه Run را روی نوار ابزار Query Designer برای اجرای Query کليک می کنيم. Query Designer دو سطر را نشان می دهد.

مشخص کردن ملاک پيچيده با استفاده از AND
1- شرط WHERE را در قاب SQL به ) %(Oil Name LIKE 'Rose' WHERE تغيير می دهيم.

2- دکمه Run را روی نوار ابزار Query Designer برای اجرای Query کليک می کنيم. Query Designer ، 4 سطر را نشان می دهد.

3- شرط WHERE را در قاب SQL به And (OilID<40) ) %(OilName LIKE Rose WHERE تغيير می دهيم.

4- دکمه Run را روی نوار ابزار Query Designer برای اجرای Query کليک می کنيم. Query Designer سطر Roso Otto را شامل می گردد.

خلاصه سازی داده ها

هنگامی که دو جدول در يک پيوند يک به چند سهيم هستند. وسيله محرک Query مقاديری از سطر را از يک طرف برای ارتباط دادن سطرها در طرفهای ديگری تکرار می کند. بعضی مواقع آن دقيقاً چيزی است که شما می خواهيد، اما اغلب شما می خواهيد تکرار کردن سطرها را از چندين طريق دسته بندی يا خلاصه سازيد. در اين درس، ما به دو روش برای انجام آن که عبارتند از کليد واژه DISTINCT و شرط GROUP BY نگاه خواهيم کرد.

شناختن SELECT DISTINCT
يکی از اهداف طرح پايگاه داده ارتباطی برداشتن وابستگی داده ها می باشد. اما بيشتر پايگاه داده به طور ضروری مقادير واقعی در چندين سطر را شامل خواهد شد. يک جدولی که شامل اطلاعات آدرس مشتری می باشد برای مثال احتمالاً کد ايالتی و کشوری برای چندين سطر خواهد داشت که نه اشتباه و نه تکراری می باشد. نظر به اينکه هر کد ايالتی نسبتی از يک مشتری می باشد. به همين نحو يک جدول از چندين جهت از يک ارتباط يک به چند ممکن است هر مقدار کليد خارجی معلوم که چندين بار تکرار شده را داشته باشد. آن برای يک ارتباط يکپارچه از پايگاه داده لازم می باشد. اگر چه اين تکرار می تواند بعضی مواقع نتايج Query را نامطلوب سازد. يک جدول مشتری با 1000 سطر با 90 درصد مشتری از کاليفرنيا، Query زير کد CA را 9000 بار خواهد باز گرداند که اصلاً يک نتيجه مفيدی نمی باشد.
SELECT State From Customer
کليد واژه Distinct در اين موقعيت شما را کمک می کند. Distinct که درست بعد از SELECT قرار می گيرد به SQL Server دستور داده که سطرهايی چندگانه در قرارگيری نتايج را حذف نمايد. بنابراين Query زير هر کد ايالتی را فقط يک بار باز می گرداند به طور وضوح ليستی که شما جستجو می کنيد.
SELECT DISTINCT State From Customer
راهنمايی: همتای کليد واژه Distinct ، All می باشد که SQL Server را برای بازگرداندن همه سطرها آگاه می سازد خواه آن واحد باشد يا خير. از موقعی که اين يک عملکرد پيش فرض از يک عبارت SELECT می باشد All به طور معمول استفاده نمی گردد. اما شما ممکن تصميم بگيريد به در برداشتن آن اگر ساختار دستور Query را بيشتر قابل فهم سازيد.

استفاده کردن از SELECT DISTINCT
کليد واژه Distinct می تواند در عبارت SQL از Query Distinct يا به وسيله تنظيمات Properties از Query مشخص گردد.

ايجاد کردن Distinct Query با استفاده از قاب دياگرام
1- Query Designer را برای جدول Oils به وسيله کليک راست کردن نام جدول در قاب Details باز کرده روی جدول Open رفته و همه سطرهای بازگشتی را انتخاب می کنيم.
2- قاب دياگرام را به وسيله کليک کردن روی دکمه قاب دياگرام در نوار ابزار Query Designer نشان می دهيم.
3- دکمه Add Table را کليک می کنيم. Query Designer کادر محاوره ای Add Table را نشان می دهد.
4- Plantparts را در ليست جدول انتخاب می کنيم و سپس Add را کليک می کنيم. Query Designer جدول را به Query اضافه می کند.
5- Close را برای بستن کادر محاوره ای کليک می کنيم.
6- دکمه قاب SQL را در نوار ابزار Query Designer کليک می کنيم. قاب SQL ، Query Designer را نشان می دهد.
7- علامت * بعد از کليد واژه SELECT را حذف می کنيم.

8- دکمه قاب SQL را در نوار ابزار Query Designer کليک می کنيم (OK را اگر Query Designer يک متن خطا درباره ساختار دستور عبارت SELECT نشان می دهد کليک می کنيم). Query Designer قاب SQL را پنهان می سازد.
مهم: زمانی که شما Query Designer را باز می کنيد حالت SQL پيش فرض معمولاً SELECT* می باشد. ستون ويژه در قاب دياگرام به سبب اينکه آنها به ليست ستون اضافه می شوند انتخاب می گردند. مايکروسافت اين را يک ويژگی در نظر می گيرد.
9- در قاب دياگرام فقط ستون Plantpart را از جدول Plantparts برای نشان دادن انتخاب می کنيم.

10- دکمه Run را برای اجرای مجدد Query کليک می کنيم. Query Designer هر مقدار Plantpart را چندين بار ليست می کند.

11- در يک ناحيه خالی از قاب دياگرام کليک راست کرده و Properties را انتخاب می کنيم. Query Designer کادر محاوره ای Properties را نشان می دهد.

12- گزينه مقادير Distinct را انتخاب می کنيم.

13- Close را برای بستن کادر محاوره ای کليک می کنيم.
14- دکمه Run را برای اجرای مجدد Query کليک می کنيم. Query Designer هر مقدار را فقط يک بار نشان می دهد.

ايجاد کردن يک SELECT DISTINCT با استفاده از قاب SQL
1- قاب دياگرام را پنهان ساخته و قاب SQL را نشان می دهيم.
2- عبارت SELECT موجود را با متن زير جايگزين می کنيم.
SELECT DISTINCT Plant Types Plant Type
FROM Oils INNER Join
Plant Types ON Oils Plant Type ID=Plant Types Plant Type ID

3- دکمه Run را برای اجرا مجدد Query کليک می کنيم. Query Designer مقدار PlantType متمايز که به وسيله جدول Oils بازگشت شده را نشان می دهد.


شناختن GROUP BY
کليد واژه Distinct امر می کند. SQL Server را به بازگرداندن سطرهای واحد نظر به اينکه شرط GROUP BY ، SQL Server را به ترکيب سطرها با مقادير يکسان در ستون يا ستونهای مشخص شده در شرط در داخل سطر تکی امر می کند.
مهم: هر ستونی که در شرط GROUP BY شامل می باشد بايد در خروجی Query شامل گردد.
شرط GROUP BY اغلب با يک aggregate Function استفاده می گردد. يک aggregate Function محاسبات در مجموعه از مقادير را به انجام می رساند و يک نتيجه تک مقداری را باز می گرداند. رايج ترين گزينه های به هم پيوسته استفاده شده در پرس و جوهایGROUP BY ، MIN می باشد که کوچکترين مقادير را در مجموعه باز می گرداند. MAX که بزرگترين مقادير در مجموعه را باز می گرداند و COUNT که تعدادی از مقادير را در يک مجموعه باز می گرداند.

استفاده کردن از GROUP BY
شرط GROUP BY می تواند مشخص شود با استفاده کردن از هر يک از قابها در Query Designer ، اما قابهای SQL و Grid بيشترين کنترل را فراهم می سازد.

ايجاد کردن يک GROUP BY Query با استفاده از قاب Grid
1- قاب SQL را پنهان ساخته و قاب Grid را نشان می دهيم.

2- ستون OilName را برای Query اضافه می کنيم.

3- دکمه Group By را در نوار ابزار Query Designer کليک می کنيم. Query Designer يک ستون Group By برای شبکه اضافه می کند و هر دوی مقادير را برای Group By قرار می دهد.

4- سل Group By را برای تغيير دادن سطر OilName به Count تغيير می دهيم.

5- دکمه Run را برای اجرا مجدد Query کليک می کنيم. Query Designer تعدادی از Oils را برای هر PlantType نشان می دهد.


ايجاد کردن يک Group By Query با استفاده از قاب SQL
1- قاب شبکه را پنهان ساخته و قاب SQL را نشان می دهيم.

2- عبارت SELECT موجود را با متن زير جايگزين می کنيم.
SELECT Plant parts Plant part Count (Oils Oil Name) As Number Of Oils
FROM Oils INNER Join
Plant parts ON Oils Plant part ID=Plant parts Plant part ID
GROUP BY Plant parts Plant part

3- دکمه Run را برای اجرای مجدد Query کليک می کنيم. Query Designer مقدار oils برای هر Plantpart نشان می دهد.

استفاده کردن از شرط HAVING
شرط Having سطرهای بازگردانده شده به وسيله شرط GROUP BY را از همان راهی که يک شرط Where سطرهای بازگردانده شده را به وسيله شرط SELECT محدود می سازد. هر دو شرط Where و Having می تواند در يک عبارت SELECT شامل شود که شرط Where قبل از گروه بندی علميات و شرط Having بعد از آن به کار برده می شود. ساختار دستور شرط Having همانند شرط Where می باشد به استثنای اينکه شرط Having می تواند شامل يکی از توابعهای به هم پيوسته باشد که در ليست ستونها از شرط SELECT قرار می گيرد. اگر چه شما بايد توابع به هم پيوسته را تکرار کنيد. برای مثال شرط Having که در حالت زير استفاده شده صحيح می باشد.
SELECT Plant parts Plant part Count (Oils Oil Name) As Number Of Oils
FROM Oils INNER Join
Plant parts ON Oils Plant part ID=Plant Parts Plant part ID
GROUP BY Plant parts Plant part
HAVING Count (Oils Oil Name)>3
اگر چه شما نمی توانيد از اسم مستعار برای تابع Count در شرط Having استفاده کنيد. بنابراين شرط Having زير درست نخواهد بود.
HAVING Number Of Oils>3

ايجاد کردن يک Query با استفاده از HAVING در قاب Grid
1- قاب SQL را پنهان ساخته و قاب Grid را نمايش می دهيم.

2- 5Add> را برای سل مورد نظر از ستون oil Name قرار می دهيم.

3- دکمه Run در نوار ابزار Query Designer را برای اجرای مجدد Query کليک می کنيم.


ايجاد کردن يک Query با استفاده از HAVING در قاب SQL
1- قاب Grid را پنهان ساخته و قاب SQL را نشان می دهيم.

2- شرط Having را برای HAVING (Count (Oils Oil Name)<5) تغيير می دهيم.

3- دکمه Run در نوار ابزار Query Designer را برای اجرای مجدد Query کليک می کنيم. Query Designer فقط آن Plantparts که Oils اشتراکی کمتر از 5 دارد را نشان می دهد.

منبع: سایت iritn

معرفی SQL و دستورات عمومی آن
توسط SQL ميتوان درون يك بانك اطلاعاتي پرس و جو كرده (Query) و نتيجه را برگرداند. بانك اطلاعاتي شامل آبجكتي به نام جدول (Table) ميباشد.
ركوردها در بانكهاي اطلاعات در جداول ذخيره ميگردند.
جدول شامل سطر و ستون ميباشند.
در زير ميتوان يك جدول را مشاهده كرد :
Last Name First Name Address City
مثال:
Select Last name from persons
پر كاربرد ترين دستورات SQL شامل موارد زير است :
SELECT استخراج يك داده از بانك اطلاعاتي
UPDATE به روز رساني يك داده درون بانك
DELETE پاك كردن يك داده از بانك اطلاعاتي
INSERT وارد كردن يك داده جديد به بانك اطلاعاتي
همچنين در SQL ميتوان داده هايي نيز تعريف كرد :
CREATE TABLE ايجاد يك جدول جديد
ALTER TABLE تغيير دادن يك جدول
DROP TABLE پاك كردن يك جدول
CREATE INDEX ايجاد يك انديس
(كليد جستجو) DROP INDEX پاك كردن يك انديس

SQL و Active Server Pages - ASP :
SQL يكي از قسمتهاي خيلي مهم ASP ميباشد زيرا در ASP براي كار با بانكهاي اطلاعاتي از SQL استفاده ميشود. و توسط تكنولوژي ADO ميتوان از SQL در ASP استفاده كرد.
دستور SELECT :
SELECT column-name(s) FROM table-name
مثال :
نام جدول Persons است
Last Name First Name Address City
Hasani Ali Esfahan



دستور Select همراه با شرط

SELECT column FROM table WHERE column condition value
عملگر ها در SQL:
عملگر مفهوم
= معادل بودن
<> برابر نبودن
> بزرگتر


دستور DISTINCT (جداسازي) :

SELECT DISTINCT column-name(s) FROM table-name
مثال :
نام جدول Order است Company Order Number
sega 3412


--------------------------------------------------------------------------------
دستور Order By :

براي مرتب كردن سطرها
نام جدول Order است Company Order Number
sega 3412
ABS Shop 5678
w3s 3212
W3S 6778
مثال :
SELECT Company , OrderNumber


دستور Insert :

INSERT INTO Table-Name ( Column1 , Column2) VALUES

مثال :
DELETE FROM Person WHERE Lastname=’hasani’ نام جدول Persons است last name First name Adress city
alian hasani NO 40 Esfahan
Hasani Ali No 15 Tehran
نتيجه :
last name First name Adress city
alian hasani NO 40 Esfahan
SEGA
W3S
Trio


--------------------------------------------------------------------------------
دسترسي به يك پايگاه داده از يك صفحه ASP :

١-ايجاد يك ADO Connection به يك پايگاه داده
2-باز كردن Connection پايگاه داده
3-ايجاد يك
ADO Record Set 4-باز كردن
Record set 5-گرفتن داده هايي كه نياز داريم از
Record Set 6-بستن
Record Set 7-بستن
Connection


--------------------------------------------------------------------------------
1-ايجاد يك ADO Connection به يك پايگاه داده

١-1- روش DSN-LESS C:/InetPub/wwwroot/nor.mdb مسير فايل نمونه
< % var conn=Server. CreateObject ( “ADODB.
Connection”) Conn. Provider=” Microsoft . Jet . OLEDB.4.0” Conn.Open
(“C:/InetPub/wwwroot/nor.mdb”) % >


--------------------------------------------------------------------------------
2- روش ODBC

-2- روش ODBC : در اين روش ابتدا بايد يك ODBD Connection به Data Base ايجاد كنيم و سپس از طريق ADO به فايل DSN به طريق زير Connect كنيم.
< % var conn=Server. CreateObject

--------------------------------------------------------------------------------

ايجاد يك ODBC Connection به پايگاه داده MS Access :

١- وارد شدن به ODBC از Control Panel
2- انتخاب
System DSN 3- كليك كردن روي دكمه ADD
4- انتخاب Microsoft Access Driver و كليك كردن روي دكمه
Finish 5- در مرحله بعد كليك كردن بر روي دكمه Select و تعيين محل پايگاه داده
6- دادن يك نام در قسمت
Data Source Name 7- كليك كردن روي دكمه OK براي اينكه قادر باشيم اطلاعات يك پايگاه داده را بخوانيم اطلاعات بايد ابتدا در Record Set ، Load شوند. بنابر اين بعد از ساختن يك Connection بايد يك Record Set ايجاد كنيم.
مثال :
نام Data Base = nor.mdb
نام جدول =
Customer C:/Inetpub/wwwroot/nor.mdb Data Base مسير فايل < % conn= Server. CreateObject ( “ADODB.Connection”)
Connection ايجاد
conn.Provider=”Micrisoft.Jet.OLEDB.4.0” conn . Open (“C:/WebData/ nor.mdb”) Connection بازكردن rs=Server. CreateObject (“ADODB.Recordset”)
Record Set ايجاد rs. Open(“Customer”, conn) Record Set بازكردن % > در اين مثال تمام محتويات جدول Customer به rs ريخته ميشود.
حال ميخواهيم در انتخاب محتوياتي از Customer كه ميخواهند به rs انتقال داده شوند از دستور SQL استفاده كنيم.

--------------------------------------------------------------------------------

ساختن يك Connection و Record Set و به كار بردن SQL :

< % set conn=Server. CreateObject (“ADODB .Connection”
conn. Provider=”Microsoft.jet.OLEDB.4.0” conn.
Open ( “C:/Inetpub/wwwroot/nor.mdb”) (Record Se


--------------------------------------------------------------------------------

گرفتن داده هايي كه نياز داريم از Record Set :

بعد از اينكه Record Set را باز كرديم ميتوانيم به داده هايي كه نياز داريم دسترسي داشته باشيم.
مثال :
دسترسي به فيلد name از جدول rs rs(name


--------------------------------------------------------------------------------

چاپ داده ها :

مثال : چاپ فيلد name از جدول rs Response.write(rs(n



بستن Recordset و Connection :

- براي بستن Recordset
rs.close() - براي بستن Connection

منبع: رايانه شماره: 130

ويژگي جديد فراواني براي كاربران حرفه اي به اين ويرايش افزوده شده، ولي آيا ضرورتي دارد كه كاربران خانگي هم نرم افزار خود را ارتقاء دهند ؟

نصب وراه اندازي
همچون ويرايش هاي يش مي توانيد اجزاي مختلف را روي ديسك نصب كنيد يا آنها را به صورت “ first-time use ” نصب نماييد ( در اين حالت فايل هاي مربوط به يك بخش از نرم افزار هنگامي كه براي اولين بار فراخواني مي شوند، به محل مخصوص خود كپي مي شوند)‌ و يا اين كه برخي از آنها را اصلا نصب نكنيد. گزينه آخر زماني سودمند است كه هرگز نيازي به نوارها (tabs ) و ليست هاي يك ويژگي خاص نداريد. يك گزينه ديگر نيز در اختيار است كه البته همچون گزينه“ first-time use ” در فضاي ديسك سخت صرفه جويي نمي كند ولي اين امكان را به شما مي دهد كه فايل هاي نصب شدني را روي ديسك نگه داريد. در اين صورت همين كه بخواهيد براي اولين بار از قابليت هاي بخش هاي مربوط استفاده كنيد. فايل ها خود به خود از ديسك سخت خوانده و به محل مناسب كپي مي شوند. حجم فايل هاي مربوط به امكانات اصلي Publisher, Outlook, powerpoint, Excel, Office pro-word و Access در مجموع 509 مگابايت است. علاوه بر اين 227 مگابايت فايل نصبي اختياري نيز موجود است. اين ويرايش از Office تقريبا 200 مگابايت حجيم تر از ويرايش پيشين آن است كه البته براي سخت- ديسك هاي امروزي چيزي به حساب نمي آيد. تفاوت ديگرش با ويرايش هاي پيشين اين است كه اين بار به Windows 2000 SP3 يا Windows XP نياز داريد: Office 2003 روي ويندوزهاي قديمي تر اجرا نمي شود. همانند Office XP مي بايست اين محصول را هم روي اينترنت يا توسط تلفن همراه فعال كنيد. فعال سازي از راه اينترنت تنها چند ثانيه طول كشيد و بدون اين كه نيازي به وارد كردن چيزي از سوي كاربر باشد، فقط مي بايست چند بار كليك كنيد. گرچه روزآمد سازي ويرايش Office XP فقط Outlook را در برنداشت- كه مي بايست روزآمد مي شد- اين فرآيند بسيار خوب انجام شد و همه تنظيمات همانند آنچه در Office XP بود، حفظ شد.

ظاهر تازه
گرچه منوها و نوار ابزارها تغيير شديد و چشم گيري نكرده اند ولي به گونه اي متفاوت به نظر مي رسند. ظاهر تخت و بي پيرايه آفيس XP و 2000 دستخوش تغيير شده است: جعبه ابزارها و نوارهاي حاشيه اي منوها با يك انحناي استوانه اي برجسته و قابل لمس شده اند. دكمه ها و سرمنوها زماني كه نشانگر ماوس روي آنها قرار مي گيرد نارنجي كم رنگ مي شوند و اگر آنها را بفشاريد رنگ نارنجي آنها پر رنگ مي شود. اينها گذشته از جذاب كردن محيط كار، به رويت پذيري اجزاي محيط كار مي افزايند، مثلا به راحتي متوجه مي شويد كه آيا حالت پر رنگ انتخاب شده است يا نه. گذشته از جنبه هاي ظاهري اين ويرايش مي توان گفت كه آنچه Office 2003 را بيش از همه خواستني مي كند در سه حرف خلاصه مي شود – XML . اين نيز همانند HTML يك mark-up language است و از برچسب ها تشكيل مي شود. اما در حالي كه HTML در درجه اول متوجه ظواهري مانند ‹ Font › است،برچسب هاي XML مي توانند به محتوا آدرس دهي كنند و با توجه به طرح كلي ( Schema ) تعريف شوند. بنابراين، به عنوان نمونه گروهي از توليد كنندگان پنير مي توانند يك برچسب ‹ Bordeaux › تعريف كنند كه نشان مي دهد داده اي با اين برچسب دربردارنده اطلاعاتي از پنير توليد بردو است. علاوه بر اين، مستنداتي كه با فرمت XML ذخيره شده اند را مي توان با موتورهاي ديگر پردازش داده بر پايه نوع داده شان مورد جست و جو قرار داد، نه فقط بر پايه كلمه هاي ساده. برتري اين روش روشن است- مانند اين است كه براي پيدا كردن اطلاعات يك پرواز به خصوص از يك موتور جست و جو مناسب مانند Expedia استفاده كنيد، نه اين كه عبارت “ flight+tehran+rome+Tuesday ” در Google تايپ كنيد. XML را همچنين مي توان توسط سرويس هاي وب براي انجام كارهايي چون فعال كردن يك نرم افزار ثبت سفارش در جهت كار با يك برنامه كنترل سهام در يك سازمان يا سازمان هاي مختلف به كار گرفت.

جست و جو
ويژگي بعدي پنجره Research است و زماني كه آفيس فعال شود به صورت مجموعه اي از منابع برخط ( Online ) و نابرخط ( Offline ) شكل مي گيرد. منظور از منابع نابرخط، thesaurus واژنامه و منظور از منابع برخط، Gale,Factiva,Elibrary,Microsoft Encarta و Commpany profiles است. هنگامي كه جست و جو انجام مي دهيد، پنجره Research با يافته هاي فشرده اي انباشته مي شود كه هر كدام در زير منبع خود گرد آمده اند و شامل يك لينك به مقاله اصلي هستند. با اينكه يك نمايش اين چنيني از قابليت كاري XML خيره كننده است،ولي انچه واقعا به دست مي آيد كمتر از چيزي است كه در برابر ديدگان شما قرار مي گيرد. ما بسياري از لينگ هايي به مقاله هاي Encarta اشاره داشتيد را امتحان كرديم. اين لينك ها در بيشتر مواقع به “‌ Pay to join ” منتهي مي شدند و اين در حالي بود كه يك جست و جوي مستقيم در Encarta ، مقاله را به صورت كامل و به رايگان در اختيار ما قرار مي داد. لينك هايlibrary E و Factiva نيز بدون پرداخت امكان دسترسي به مطلب را فراهم نمي كردند، گرچه بسياري از مطالب Factiva برگرفته از صفحات Observer,BBC و Times بودند كه به راحتي از سايت هاي خودشان قابل دسترسي هستند. با وجود اين كه مي توانيد خدمات جست و جو را مطابق نياز خود تنظيم كنيد ولي امكان افزودن سايت هاي دلخواهي همچون Wikiped و Google را نداريد. اين تا حدودي شرم آور است و ما را به اين نتيجه مي رساند كه اين ويژگي نه براي فني كردن دانش كاربر، بلكه براي غني كردن جيب شركاي مايكروسافت در نظر گرفته شده است. اعلام شده است كه قرار است يك قرار داد با آمازون ( http://www.amazon.com ) بسته شود تا كاربران بتوانند با انجام يك دان لود ( download ) رايگان، از امكان جست و جو در آمازون نيز بهره مند شوند. بدين ترتيب مي توان جزييات كتاب ها با جلد آنها را به صورت مستقيم به آفيس كپي كرد يا اينكه بدون ترك محيط آفيس كتاب خريد. نكته مثبتي كه مي توان به آن اشاره كرد، امكان ترجمه است كه توسط Worldlingo فراهم شده است. ما توانستيم يك مستند 3000 كلمه اي ورد را در عرض چند ثانيه از انگليسي به فرانسه ترجمه كنيم. متن ترجمه شده در يك پنجره IE پس داده شد. كيفيت ترجمه با توجه به اين كه توسط يك ماشين انجام شده بود، قابل قبول مي نمود. ولي بايد گفت كه هيچ كس انتظار ندارد ترجمه URL هايي كه به .co.uk منتهي مي شوند در زبان فرانسوي به صورت .co.r-u باشد! هنوز جا دارد زبان هاي بيشتري افزوده شوند- مانند يوناني، روسي و چيني. بخش ديگري از Task Pane كه مي توان از آن سخن گفت Shared Workspace است كه در Powerpoint, Excel, word موجود است كه براي ايجاد تبادل ميان اعضاي يك تيم در نظر گرفته شده است. اعضاي يك تيم مي توانند بدين وسيله مستندات خود را روزآمد كنند، وظايف را مشخص كنند و لينك هايي كه به منابع خارجي دارند به اشتراك بگذارند.

حقوق
محافظت از مستندات و صفحات گسترده به وسيله كلمه عبور چيزي است كه از مدت ها پيش در اختيار كاربران قرار داشته است ولي مايكروسافت اين روش را يك گام به جلوتر برده است و به ابزاري دست يافته كه مديريت حقوق اطلاعات ( Information Rights Management ) نام گرفته است. به وسيله اين ابزار كه تنها در ويرايش حرفه اي يا در برنامه هاي مستقل ( Standalone ) موجود است، نويسنده يا صاحب يك مستند مي تواند دسترسي را بنا به كاربر محدود كند. براي بهره مندي كامل از اين خدمت، سازمان شما مي بايد به يك سرويس دهنده مديريت حقوق مجهز شود، در غير اين صورت مي بايست با ثبت يك گذرگاه Net . رايگان در مايكروسافت به صورت آزمايشي از آن استفاده كنيد.

Word
علاوه بر نمايش ( view ) هاي معمولي ( Normal )،طرح چاپ ( Print Layout )، وب و طرح كلي ( Outline )، ورد به يك نمايش تكميلي ديگر نيز مجهز شده كه Reading view نام دارد. اين وضعيت نمايش كه در درجه اول براي كاربران لپ تاپ طراحي شده است آن قدر كه از نامش بر مي آيد مسخره نيست. اين نمايش همه جعبه ابزارهاي اضافي را پنهان مي كند و به صورت اختياري نقشه مستند يا تصاوير كوچك ( thumbnail ) صفحه جديد را نشان مي دهد، خط پوشاني ( Line-wrapping ) طرح را ناديده مي گيرد و مستند را روي سطحي كاغذ مانند نمايش مي دهد. در اين وضعيت هنوز هم مي توانيد متن را ويرايش كنيد، ابزارهاي نشانه گذاري را به كاربريد و تا حد دلخواه زوم كنيد. همان طور كه پيشتر ذكر شد مي توانيد مستندات را در فرمت XML ذخيره كنيد. اگر از ويرايش حرفه اي آفيس استفاده مي كنيد، مي توانيد يك طرح كلي XML به هر مستند از ديالوگ هاي قالب ها يا Add-ins الحاق كنيد. برخلاف تيم اكسل، توسعه دهندگان ورد هرگز نتوانسته اند به طور كامل بر چالش هاي قرار دادن دو مستند در يك پنجره و در كنار يكديگر غلبه كنند. آنها در آفيس 2000 به كلي از خير اين قابليت گذشتند، به طوري كه هر مستند در نمونه جداگانه اي از برنامه به نمايش در مي آمد. اين كار در آفيس XP ممكن است ولي نيازمند انبوهي از تغييرهاي دستي انداره ها است. ورد 2003 تا حدودي بهتر است و يك دستور “ Compare-side-by-side “ در آن پيش بيني شده است. نامناسب بودن رابط گرافيكي موضوع آزاردهنده ديگري است كه دستخوش بهبودي نشده است ، هنوز هم لازم است 10 بار كليك كنيد تا به پوشه اي كه مثلا در لايه سوم قرار دارد برسيد.

اكسل
كاربران اكسل به جز بستر مشترك XML ، مديريت حقوق و Wokspace براي به اشتراك گذاري از چند مورد ديگر نيز بهره مند مي شوند. مستندات هوشمند مانند قالب هاي Supercharched ( Supercharged templates ) كار مي كنند و مي توانند مثلا به عنوان گزارش و فاكتور هزينه هاي انجام شده در يك ماموريت اداري به كار روند. اين مستندات هوشمند خود فيلدهايي كه از آنها اطلاع دارند- مانند نام و بخش شما- را پر مي كنند و پس از اين كه شما ساير جزييات را پر كرديد، آن را به رئيس تان مي فرستد. كاركردهاي ليست ها بهبود يافته اند و با فضاي كاري ( Workspace ) به صورت مشترك كار مي كنند، برخي توابع آماري مانند CRITBINOM و HYPGEMDIST بهتر شده اند و همانند آنچه در ورد وجود دارد، مي توان مستنداتر را پهلو به پهلو ( side by side ) نمايش داد.

Powerpoint
بالاخره، پس از يك انتظار طولاني powerpoint به يك نمايش دهنده مستقل ارتقاء پيدا كرد كه روي ويندوز 98 و ويندوزهاي بعدي اجرا مي شود. يك CD وجود دارد كه به همراه Windows xp burner يا به كمك نرم فزار ديگري روي ويندوز 2000 كار مي كند. يك جعبه ابزار نمايش اسلايد جديد امكاناتي براي يادداشت كردن يا روشن كردن بخشي از متن و دكمه هايي براي جهت يابي در اختيار مي گذارد. و كاربران از همان مديريت حقوق اطلاعات و فضاي كاري مشترك كه در ورد اكسل وجود داشت در محيط Powerpoint نيز برخوردارند.

اكسس
اكسس از شماري بهبودي كوچك بهره مند شده است. از اين ميان مي توان به فعال سازي برچسب هاي هوشمند موجود در ورد و اكسل XP اشاره كرد. مي توانيد اطلاعات مربوط به وابستگي اشياي بانك اطلاعاتي را به رو به بالا و رو به پايين ببينيد. يك سيستم كنترل خودكار خطا در فرم ها و گزارش ها موجود است. مورد ديگر رشد و گسترش خودكار خاصيت هاي فيلدهاست، يعني زماني كه خواص يك فيلد ارث برده را جرح و تعديل مي كنيد، كنترل هاي وابسته به آن فيلد بنا به وضعيت روزآمد مي شوند. همچنين يك ويژگي پشتيبان گيري جديد موجود است كه به شما امكان ذخيره كردن يك نسخه موضعي از بانك اطلاعاتي را پيش از اعمال تغييرات بزرگ مي دهد.

Outlook
بي گمان outlook را مي توان از لحاظ ميزان توجهي كه به آن شده فرزند ناز پرورده اين خانواده دانست. ظاهر اين نرم افزا ربه طور كامل تغيير كرده است. براي مثال هنگام خواندن يك نامه الكترونيكي صفحه به سه بخش تقسيم مي شود. كادر Navigation كه در سمت چپ قرار دارد ليستي از پوشه هاي ميل را نشان مي دهد همين طور دكمه هاي جهت يابي براي رفتن به بخش هاي ديگر outlook . كادر مياني ليستي از موارد موجود در پوشه جاري را نشان مي دهد و در سمت راست كادري براي خواندن قرار دارد كه جايگزين كادر preview پيشين شده است. در اين وضعيت نه تنها متن بيشتري نمايش داده مي شود بلكه همچون ورد بر قابليت خوانايي متن نيز تاكيد شده است. هنوز هم مي وانيد با دوبار كليك كردن بر روي يك مورد آن را در يك پنجره جداگانه به نمايش درآوريد. ولي مساله اين است نيازي به اين كار پيدا نمي كنيد. بهسازي هاي outlook فراتر از حد تجملات و زيبايي است. گزينه اي براي بلوكه كردن محتوا خرجي يك پيغام وجود دارد. مثلا بدين ترتيب از دسترسي كامپيوتر شما به گرافيك هاي موجود در سرويس دهنده فرستنده جلوگيري مي شود. اين نيز مي تواند به نوبه خود مشكل ساز باشد، چرا كه اين جلوگيري موجب اشكال وبي مي شود. اين گرافيك هاي كوچك گاه درخواستهايي به سرويس دهنده مي فرستند. اينها مي توانند در عوض اطلاعاتي چون آدرس IP كامپيوتر، زمان و مدت خواندن و اطلاعات ديگري كه به نظر شما ربطي به آنها ندارد، به كار رود. بهسازي مفيد ديگري كه صورت گرفته است فيلتر نامه هاي ناخواسته است كه از فن آوري مايكروسافت براي تشخيص هرزنامه بودن استفاده مي كنند. اين پيغام ها پاك نمي شوند، بلكه به پوشه خود منتقل مي شوند شما مي توانيد با توجه به فرستنده آنهايي كه نامطلوب نيستند را نجات دهيد. Quick Flags پيشرفت ديگري است، براي موقعيتي كه وقت كافي براي پاسخ دادن به يك ميل مهم نداريد. در اين حال اگر از Quick Flag استفاده كنيد، ميل شما در يك پوشه ديگر قرار مي گيرد تا در اولين فرصت به ان پاسخ دهيد. مي توانيد يك تقويم به صورت پهلو به پهلو در اختيار داشته باشيد. همچنين مي توانيد توسط مجموعه اي از ضابطه ها و معيارها، ميل ها را به پوشه هاي جست و جو بفرستيد. قابليت هاي فراوان ديگر نيز وجود دارد كه در اينجا محال پرداختن به آن نيست.

آيا ارتقاي آفيس براي شما ضروري است؟
مايكروسافت چيزي در حدود 90 درصد از درآمدش را از شركت ها و سازمان هايي كه با آنها در رابطه با آفيس طرف قرار داد است دريافت مي كند. بنابراين شگفت آور نيست كه اطلاعات و فضاي كاري مستند- موارد لازمي براي كارهاي بزرگي است كه همين شركت با آنها روبرو هستند. براي ساير افراد كه چندان عجله اي به تعيف شماهاي XML ندارند يا خيلي با محدود كردن محتواي مستندات خود سرو كار ندارند، آنچه عايد مي شود كمتر است. با اين وجود ، Outlook يك استثناء است، چرا كه بهسازي هاي اين برنامه بسيار قابل توجه قرار گيرد. متاسفانه كادر Research ، به صورتي كه اكنون ارائه شده بسيار نامناسب و نااميد كننده است. اين مورد كه از پتانسيل تبديل شده به يك ابزار كارآمد برخوردار است ولي در حال حاضر چيزي در حد يك تابلوي تبليغاتي است.